( 39 ) و كيفر بدى ، بدى ديگرى است مثل آن ، و كسى كه از كيفر دادن صرفنظر كند و به اين وسيله طرف را اصلاح نمايد ، پاداشش به عهدهء خداست همانا او ستمگران را دوست نمىدارد . ( 40 ) و كسى كه پس از ستم كشيدن انتقام مىگيرد بر او هيچ گونه بازخواست و سرزنشى نيست ( چون در شرع هيچ مجوزى نيست كه حق آنها را باطل كند ) . ( 41 ) گناه بر كسانى است كه به مردم ستم مىكنند ، و بدون داشتن بهانهاى و حقّى مىخواهند در زمين فساد و ستم كنند ، آنان كيفرى دردناك دارند . ( 42 ) البتّه اگر كسى شكيبا باشد و ببخشايد ، اين دو صفت از صفات بس بزرگ است . ( 43 ) و كسى كه خدا گمراهش كند ( چون ولايت خدا را انكار كرده ) بعد از خدا ديگر ولى و سرپرستى نخواهد داشت ، و تو ( اى پيامبر ) ستمگران را ( منكرين خدا ) خواهى ديد كه چون كيفر را مىبينند مىگويند : آيا راه برگشتى هست ؟ . ( 44 ) و مىبينى ايشان را كه بر آتش عرضه مىشوند ، درحالىكه از شدّت ذلّت حالت تسليم دارند كه با گوشهء چشم و پنهانى به آن مىنگرند ، و آنهايى كه ايمان آوردند مىگويند : زيانكاران كسانى هستند كه
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 785
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٧٨٥