و تو خوب مىدانى كه ما چه مىخواهيم ( 79 ) لوط گفت اى كاش براى روياروئى با شما قدرت و ياورانى داشتم و يا به تكيهگاهى محكم ( قومى نيرومند ) پناه مىبردم ( 80 ) فرشتگان گفتند : اى لوط غم مخور ما فرستادگان پروردگار تو هستيم شرّ اين مردم به تو نخواهد رسيد پس با خاطرى آسوده از اين بابت ، دست بچّههايت را بگير و از شهر بيرون ببر البته مواظب باش احدى از مردم متوجّه بيرون رفتن شما نشود و از خاندانت تنها همسرت را بجاى بگذار كه او نيز مانند مردم اين شهر به كيفر خدا گرفتار خواهد شد و موعد عذابشان صبح است و مگر صبح نزديك نيست ؟ ( 81 ) پس همينكه امر ما آمد سرزمينشان را زير و رو نموديم بلنديهايش را پايين و پايينها را بالا قرار داديم ( تدمير ) و بارانى از سجيل ( سنگ گل ) نشاندار بر آن سرزمين باريديم ( 82 ) كلوخهايى كه در علم پروردگارت نشاندار بودند و اين كيفر از هيچ قومى ستمگر به دور نيست ( 83 ) و بسوى مردم « مدين » شعيب را فرستاديم . او نيز به مردمش گفت اى قوم خدا را بپرستيد چون غير او معبودى نداريد و در معاملات ترازو و كيل را به نفع خود زياد و به ضرر مردم ، كم نگيريد ؛ من خيرخواه شما هستم من بر شما از كيفر روزى مىترسم
القرآن الكريم ( ترجمه قرآن با الهام از نظريات علامه طباطبائى ) ( فارسى ) — صفحة 369
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص٣٦٩