يادداشتها
( 1 ) . احمد بن ابى يعقوب بن واضح يعقوبى ، تاريخ اليعقوبى ( نجف ، 1964 ) ، ج 3 ، ص 90 و ابن خلدون ، العبر و ديوان المبتدأ و الخبر ، ج 3 ، ص 173 قاهره ، 70 - 867 و طبرى ، ج 3 ، ص 4 - 33 و 37 و حلى ، مأخذ مذكور ، ص 186 .
( 2 ) . احمد ابراهيم الشريف ، العالم الاسلاميه فى العصر العباسى ، ص 25 - 19 قاهره ، 1967 و
watt , The majwesty that was IsLam
8 - 03 / 59 - 8 ،
به روايت نجاشى ، در ميان اماميهاى كه در تبليغات عباسيان شركت داشتند يقطين بن موسى قرار داشت كه از طرف آنان در كوفه مأموريت داشت ، رجال نجاشى ، ص 209 .
( 3 ) . جهشيارى ، كتاب الوزراء و الكتاب ، ص 86 قاهره ، 1938 و يعقوبى ، ج 3 ، ص 90 - 89 و 92 و طبرى ، ج 3 ، ص 27 و 34 و ابن الطقطقا ، الفخرى فى الآداب السلطانيه ، ج 3 ، ص 2 قاهره ، 1927 و
watt , The formative period of IsLamic Thught ( Edinburgrgh
3791 ( 351 - 4 .
( 4 ) . مسعودى ، اثبات الوصيه ، ص 2 - 181 نجف ، 1955 و مقاتل ، ص 209 و
omar , f
" " ،
some Aspcts of the Abbasid - . Husaynid reItations during the
eatIy cAbbasid period
) 231 - 391 / 507 - 908 ( " " ،
Arabica , xxII
، 171 .
. 171 ،
IIXX , acibarA
، « ( 809 - 705 / 193 - 132 )
doireP disabbA cylrac
( 5 ) . كاشف الغطاء ، اصل الشيعة و اصولها ، ص 51 ، قم ، 1391 و احمد امين ، ضحى الاسلام ، ج 3 ، ص 2 - 281 قاهره ، 1956 ؛ اصفهانى ، الاغانى ، ج 11 ، ص 300 .
( 6 ) . عبد اللّه بن عباس بن مطلب يكى از صحابى پيامبر ( ص ) بود . وى سه سال قبل از هجرت پيامبر به دنيا آمد و در سال 68 / 687 در طائف در گذشت . او در علم تفسير قرآن و احاديث نبوى شهره بود . از اينرو عنوان حبر الامة ( عالم و فاضل امت ) را يافت . ابن حجر عسقلانى ، الاصابه ، ج 2 ، ص 4 - 330 .
( 7 ) . محمد رضا مظفر ، السقيفه ، ص 70 - 69 نجف ، 1965 . در مورد نمونهاى از همكارى بين عباسيان و على ( ع ) در دوران حكومت آن حضرت . وى قثوم بن عباس را به حكومت مكه و طائف ، عبيد اللّه بن عباس را به حكومت يمن و بحرين و عبد اللّه بن عباس را به حكومت بصره منصوب كرد . چون على ( ع ) به شهادت رسيد عبد اللّه بن عباس به امام حسن ( ع ) پيوست و يكى از فرماندهان ارتش آن حضرت شد . طبرى ، ج 5 ، ص 5 - 64 و 137 و 3 - 141 و 155 و 9 - 158 و سيوطى ، تاريخ الخلفاء ، ص 205 قاهره ، 1964 و قرشى ، الامام الحسن ، ص 49 - 54 ، نجف ، 1973 .
( 8 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 4 - 203 و 6 - 545 و 516 . مآخذ چندى نقل مىكنند كه ساير امامان خمس و هدايا و نذورات را از پيروان خود ، كه بعضى از آنها در دستگاه حكومت عباسى شاغل بودند و مقاماتى داشتند دريافت مىداشتند ، همچون حسن بن عليا اسدى ، كه