عنوان تأييد امامت عباس به رشته تحرير در آورده و مىافزايد ابن المقعد زيدى كتاب ملل و نحلى نوشته كه در آن عقايد ، محلها و فعاليتهاى هواداران امامت ، مانند يعفوريه ، زراريه ، اماريه و جواليقيه را شرح مىدهد و اين اثر را به مهدى تسليم مىكند ( ( 27 ) ) . قرائت اين اثر نخستين گامى بود كه مهدى در تعقيب ديگر فرق هوادار علويان در پيش گرفت .
برخى از اين هواداران علوى مجبور به گريز از كوفه به استانهاى دوردست مانند يمن ( ( 28 ) ) شدند ، درحالىكه امام كاظم ( ع ) ، رهنمودهايى به پيروان خود داد تا سياست تقيه را با دقت دنبال كنند . به نظر مىرسد روايت كشى بر وجود رابطه شديدى بين عباسيان و هواداران علويان تا مرگ مهدى در سال 169 / 785 دلالت داشته باشد ( ( 29 ) ) .
گرچه به نظر ميرسد با روى كار آمدن هادى برخى از اين تنشها كاهش يافته باشد ، لكن « حسنيان » تحت مراقبت شديد قرار داشتند و حقوق آنها قطع شد . اينان بر تبليغات خود در خراسان و ديگر استانها در شكل جديد زيدى آن افزودند ، و با شخصيتهاى رهبرى كنندهء حسنيان در مدينه تماس گرفتند و آنها را به قيام ترغيب كردند ( ( 30 ) ) . بعنوان بخشى از سياست محتاطانه هادى ، حسنيان مدينه ملزم شدند تا هر شب به دار الاماره بيايند . اينان اجتماعى از پيروان خود را از استانهاى مختلف در مراسم حج گرد آوردند و رفتار نامطلوب حاكم را بعنوان عذرى براى قيام خود در سال 169 / 785 مطرح كردند . ولى قيام آنها بسادگى منهزم گرديد و منجر به قتل عامشان در فخ ( ( 31 ) ) شد . در عين حال خليفه ، امام كاظم ( ع ) را متهم به تحريك انقلابيون كرد و مصمم به قتل آن حضرت شد ، ولى در سال 170 / 786 پيش از آنكه بتواند تصميم خود را به مرحله اجرا در آورد مرد ( ( 32 ) ) .
جنگ فخ و تعهد رشيد جانشين هادى به اتخاذ سياست ضد علوى اسلاف خود موجب تقويت استراتژى سياسى سه حزب علوى موسوم به ، حسنيان انقلابى ، اسماعيليان و اماميه شد .
گروه اماميه تحت امامت موسى كاظم ( ع ) قويتر و متشكلتر مىشد ، اينان براى وصول به اهداف سياسى خود به نهضتى تدريجى تأكيد داشتند ولى امام ( ع ) هر گونه تصميمى مبنى بر قيام مسلحانه را رد كردند زيرا آن را وظيفه قائم مىدانستند ( ( 33 ) ) .
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 67
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص٦٧