تو اى على ( ع ) ، محور زمين ، اركان و كوههاى آن هستيم . . . چون يازدهمين اعقابم از دنيا رود ، هرج و مرج و بىنظمى در بين مردم رخ خواهد داد . »
ج - از پيامبر ( ص ) نقل مىشود كه فرمودهاند : « از اعقاب من يازده رهبر شريف و عالم ( وجود خواهند داشت ) . آخرين آنها قائم خواهد بود ، كه زمين را با عدالت پر خواهد كرد پس از آنكه از ظلم و جور مشحون شده باشد » ( ( 33 ) ) .
اين احاديث و احاديث ديگر ، هم در ميان محافل اماميه و هم زيديه منتشر مىشد . عصفرى ، كه از اعضاى زيديه جاروديه بود ، خود را براى قيام مهدى ( ع ) در آيندهاى نزديك مهيا مىنمود و شمشير خود را پيوسته با خود حمل مىكرد . همانطور كه بيان شد وى زمانى مىگفت شمشير را با خود حمل مىكنم تا هميشه آماده نبرد در ركاب مهدى باشم ( ( 34 ) ) .
به روايت شيخ صدوق اين قبيل احاديث كه وقوع غيبت را پيشبينى مىكند دليل عمدهاى است كه اماميه غيبت را پذيرا باشند و راضى شوند كه مجموعه ائمه ( س ) در عدد دوازده متوقف مىشود . از نظر اماميه قبول غيبت اطاعت امر ائمه ( س ) به حساب مىآيد .
3 . نگرش فضلاى اماميه نسبت به غيبت كبرى
چنان كه ذكر شد ، در دوران غيبت صغرى ( 329 - 260 / 941 - 874 ) پيش از دو نسل از اماميه تحت سرپرستى دقيق وكلا و تعاليم محدثين اماميه قرار داشتند تا نسل جديد بداند كه مسئوليت مذهبى جامعه از طريق چهار سفير امام و ارتباط غير مستقيم با امام غائب ناشى مىشود . استدلالات و رهنمودهاى آنان در رابطه با امام غائب عمدتا بر مبناى احاديث منسوب به يازده امام پيشين ، قبل از سال 260 / 874 ، و از جمله احاديثى كه عصفرى روايت كرده قرار داشت . گرچه اماميه به پانزده گروه منشعب شدند و در زمان نخستين سفير ديدگاههاى گوناگونى درباره جانشين امام عسكرى ( ع ) داشتند ، لكن تعاليم و فعاليتهاى سفير دوم با موفقيت انجام گرفت . پيروان آن حضرت ( الامامية القطعيه ) تبليغات زيادى در اثبات وجود امام دوازدهم و لزوم غيبت آن حضرت انجام دادند ، بىآنكه ، تاريخ ظهور