حسن صيرفى به همين نحو عمل مىكرد . وى ماليات و وجوهات ( طلا و نقره ) را از اماميهء بلخ جمعآورى كرده و آنها را نزد ابن روح به بغداد مىفرستاد . وى حتى تماس مستقيم خود را در زمان سمرى ، سفير چهارم ، ادامه داد ( ( 35 ) ) .
به همين ترتيب حسين بن على قمى ده شمش طلا از ابن جاوشير دريافت كرد تا آن را نزد ابن روح بفرستد و وى چنين كرد ( ( 36 ) ) . اين روايات حاكى از آن است كه موقعيت ابن روح بعنوان سفير امام دوازدهم ، بر عكس سفير اول و دوم ، در بين اماميه آشكار بود . به همين دليل ، عدهاى از عوام اماميه بر آن شدند تا وكلاى نواحى خود را ناديده گرفته و مستقيما با سفير سوم در تماس باشند .
ابن روح در زمان مقتدر خليفه عباسى مورد احترام فوق العادهء دربار عباسيان قرار داشت ( 320 - 295 / 932 - 907 ) . اين احترام را مىتوان به نفوذ خاندان وى ، بنى نوبخت ، در دستگاه عباسيان منسوب دانست ، نفوذى كه از زمان منصور ( متوفى 158 / 774 ) آغاز شد و تا زمان مقتدر ادامه يافت . ابن روح خود در دستگاه عباسيان شركت داشت . به گفتهء جهشيارى ، وى زمانى مسئول املاك خاصه خليفه ( ديوان الضياء الخاصه ) بود ( ( 37 ) ) . از اينرو در مىيابيم كه بعضى از وكلا ، همچون ابو غالب رازى نسبت به ابن روح بخاطر نفوذ سياسى و اقتصادى خاندانش احترام مىگذاشتند ( ( 38 ) ) . عباس اقبال درباره نفوذ ابن روح چنين شرح مىدهد كه منزل او در زمان وزير ، حميد بن عباس ( 311 - 306 / 923 - 918 ) مركز ملاقات مديران ، اشراف و وزراى سابق بويژه بنو فرات بوده است ( ( 39 ) ) . احتمال زيادى وجود دارد كه ابن روح از نفوذ خود بر شيعيانى كه در دستگاه حكومت بودهاند استفاده مىكرده است و آنها را تشويق مىكرده تا برادران ايمانى خود را در دستگاه عباسى به كار گيرند و بطور كلى به نيازمندان شيعه كمك مالى كنند .
بعضى مآخذ حاكى از آن است كه اين رهنمودها توسط على بن محمد بن فرات به موقع اجرا گذاشته مىشده است . به گفته ابن خلكان ، وى پنج هزار نفر را تحت حمايت مالى قرار مىداد ( ( 40 ) ) . در زمان وزارت ، وى ابو سهل نوبختى وكيل را ، به حكومت قريه مبارك و محمد بن على بزوفرى را به حكومت قريه صلح و مزارعات از قراء واسط منصوب كرد ( ( 41 ) ) . در همان حال محسن بن فرات ، شلمغانى وكيل بغداد را ، به نيابت بعضى از حكام در ساير قراء منصوب كرد ( ( 42 ) ) .
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 198
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١٩٨