حميد بن عباس وزير ( 311 - 306 / 923 - 918 ) ، كه در خصومت با شيعيان بطور اعم شهره بود ، جلوگيرى كند ( ( 20 ) ) .
شواهدى وجود دارد كه ده نفر وكيل سفير دوم ، فعاليتهاى خود را تحت نظر نوبختى همچنان ادامه دادند . در ميان آنها اسامى جعفر بن احمد بن متيل ، ابو عبد اللّه كاتب ، حسن و جنا ، محمد بن همام ، اسماعيل بن اسحاق نوبختى ، احمد بن متيل ، محمد اسود و مدائنى به چشم مىخورد . در زمره وكلاى بغداد اسامى شلمغانى و احمد بن ابراهيم نوبختى وجود دارد . نوبختى راوى احاديث و همسر ام كلثوم ، دختر سفير دوم ، بود و ابن روح وى را بعنوان دبير خاص به خدمت گرفت . شلمغانى پس از انتصاب ابن روح از سوى وى به وكالت منصوب شد ( ( 21 ) ) .
ابن روح از طريق ده وكيل خود در بغداد فعاليتهاى وكلاى اماميه و محافل سياسى زيرزمينى را در ديگر استانها هدايت مىكرد . وى نخستين بخشنامه را به محمد بن نفيس ، وكيل اهواز ، در تاريخ پنجم شوال 305 / بيست و سوم نوامبر 917 صادر كرد ، و در آن او را به سمت خود ابقاء نمود ( ( 22 ) ) . ابن روح وكيل خود ، شلمغانى را ناظر بر فعاليتهاى محافل مخفى اماميه در ميان مردم بنو بسطام در بغداد كرد ( ( 23 ) ) ، و او را واسطهء بين خود و ابو جعفر زجوزجى و احمد بن محمد بن سليمان رازى ، وكلاى كوفه ، قرار داد ( ( 24 ) ) . شلمغانى تا سال 312 / 923 بر وكلاى كوفه و بغداد نظارت داشت . در اين زمان پس از آنكه وى به حلول خدا در شكل انسان معتقد شد از سوى ابن روح از سمت خود بر كنار و طرد گرديد ( ( 25 ) ) .
به روايت شيخ طوسى ، ابو عبد اللّه حسن و جنا ، يكى از ده وكيل بغداد ، فعاليتهاى خود را در نصيبين و موصل انجام داد . وى در سال 307 / 919 با شخصى موسوم به محمد بن فضل موصلى ديدار كرد كه منكر شد ابن روح سفير امام دوازدهم باشد .
حسن و جنا كوشيد تا وى را متقاعد سازد كه ابن روح تنها سفير راستين منصوب از جانب امام دوازدهم است ، ولى موصلى مدعى بود كه اگر چنين است بايد همچون سفير اول و دوم معجزاتى از وى بروز كند . براى اقناع وى ، حسن وجنا او را به بغداد آورده و در آنجا با چشمان خود كرامات ابن روح را مشاهده كرده و فورا وى را بعنوان سفير راستين امام به رسميت شناخت ( ( 26 ) ) .
چنان كه ذكر شد ، برخى از روايات حاكى از آن است كه بخاطر شكنجههايى
تاريخ سياسى غيبت امام دوازدهم ( عج ) ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: جاسم محمد حسين
ص١٩٦