فصل سوم ديدگاههاى اماميه در رابطه با امام غائب و ولادت آن حضرت
1 . انشعاب در ميان هواداران امام حسن عسكرى ( ع ) پس از شهادت آن حضرت
1 - 1 . مقدمه
اماميه را در طول دوران شش امام آخر از ائمه اثنى عشر از وجود انشعاباتى كه پس از رحلت هر يك از ائمه ( ع ) روى مىداد مىتوان مشخص كرد ، بدين - معنى كه آنان پس از رحلت هر يك از ائمه دوازدهگانه جانشين او را به امامت مىپذيرفتند . على رغم انشعابات مكرر ، هر يك از امامان با دشوارى مىتوانستند اطاعت اكثريت پيروان امام قبلى را بدست آورند ( ( 1 ) ) .
امام حسن بن على عسكرى در سال 232 / 845 تولد يافت و به سال 260 / 874 بشهادت رسيد . بنا به مآخذ بعدى شيعه ، آن حضرت با توطئه معتمد خليفه عباسى مسموم شد ( ( 2 ) ) .
امام عسكرى ( ع ) در طول شش سال امامت خود در خفا و تقيه مىزيست زيرا معتمد عباسى محدوديتهاى بسيارى بر آن حضرت تحميل كرده و او را توسط جاسوسان خود محاصره كرده بود به همين دليل اكثر پيروان او از تماس آزاد با آن حضرت محروم بودند . تنها برگزيدگان از هوادارانش مىتوانستند شخصا با او ارتباط داشته باشند ( ( 3 ) ) .
همان مآخذ گزارش مىدهند كه در سال 260 / 874 امام يازدهم بيمار شدند . بمجردى كه خبر بيمارى آن حضرت به معتمد رسيد ، وى پنج نفر از خدمتكاران خاص خود را به منزل امام عسكرى ( ع ) گسيل داشت ، و به آنها دستور داد تا