زمينى را كه بر روى آن هستى ، مقدار آن پانصد سال است
واز اين زمين تا زمين ديگر مسير پانصد سال وحجم آن هم
پانصد سال ، تا آنكه هفت زمين تمام شود وسپس از زمين تا
آسمان هم مسير پانصد سال است وحجم آن هم پانصد سال
وخداوند هم بر عرش تكيه داده ، اينستكه آسمانها از سنگينىاش
در حال تركيدن است .
اگر بخواهيد مىتوانيد آية را اين گونه بخوانيد " تكاد
السماوات يتفطرن من فوقهن . . . " تا آخر آية . . .
( توضيح : خداوند متعالي مى فرمايد : " تكاد السماوات
يتفطرن من فوقهن والملائكة يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون
لمن في الأرض ألا إن الله هو الغفور الرحيم ، سوره شورى ،
آية : 5 ( نزديك است آسمانها از بالا منفجر شوند وملائكة
مشغول تسبيح پروردگارشان واستغفار براي أهل زمين اند .
آگاه باشيد كه خداوند آمرزنده مهربان است ) مراد كعب
الأحبار اين است كه اين آية شريفه را دليل بگيرد كه تركيدن
وانفجار آسمانها از بالا به خاطر سنگينى خداوند است . آيا
واقعا نسبت دادن چنين مطالب زشت وناهنجار ومزخرفى را
به قرآن مجيد ، كلام مبارك خداوند واعجاز رسول الله صلى
خدا در آئين وهابيت ( فارسي ) — صفحة 29
مساهمون: سيد محمود عظيمى
ص٢٩