را زهرآگين نموده . و اما طريقهء آلوده كردن انار به سم بدين صورت بود كه سم را در كف دست يكى از غلامانش ريخته تا بدان بيالايد و با همان دست آلوده ، انار را حبّه حبّه كند و آن را چنگ زند تا سم به خورد آن رود . و فردا مرا دعوت مىكند و آن انار و انگور را به رسم پذيرايى نزد من مىنهد و از من مىخواهد كه آن را بخورم ، و من آن را مىخورم و سپس آنچه خدا تقدير و حكم كرده انجام مىشود . پس چون من از دنيا رفتم مأمون خواهد گفت : « من بايد با دست خودم او را غسل دهم . » چون چنين گويد ، تو از قول من محرمانه در گوشش بگو : « به من گفته است تا به تو بگويم اين كار را نكنى كه عذاب اليمى كه قرار است مدتى بعد بر تو نازل شود به جلو افتاده و به زودى فرود مىآيد و آنچه از آن حذر مىكنى با شتاب به تو خواهد رسيد . » و او از تو مىپذيرد و دست از اين كار برمىدارد .
هرثمه گويد : عرض كردم : اى سرور من ، به روى چشم ! ( 1 ) فرمود : چون براى تغسيل من تو را بگمارد و خود در محل مرتفعى كه مشرف بر جايى است كه مرا غسل مىدهى بنشيند كه ناظر عمل تو باشد ، اقدام به آن مكن و متصدى شستن من مشو تا اينكه خيمهء سفيدى در كنار خانه ببينى . چون آن خيمه را ديدى مرا با همان لباسم كه در آن از دنيا رفتهام به درون آن خيمه بر و در پشت آن با همكارانت به انتظار بايست ، و خيمه را بالا نزن كه مرا ببينى چون هلاك خواهى شد . بعد مأمون نزديك تو آيد و گويد :
« اى هرثمه ، آيا شما نمىگوييد كه امام را جز امام غسل نمىدهد ؟ پس اين ابو الحسن على بن موسى را چه كسى غسل داد در حالى كه فرزندش محمد اكنون در مدينه ، يكى از شهرهاى حجاز است ، و ما اكنون در طوس هستيم ؟ » و چون چنين چيزى به تو گفت ، در پاسخش بگو : « امام را نبايد و واجب نيست كسى غسل دهد مگر امام پس از او ، ولى اگر كسى تعدّى كرد و اين عمل را انجام داد امامت امام براى تجاوزكارى غسل دهنده باطل نخواهد شد ، و
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 583
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٥٨٣