اسلام مانع او شد ، و گذشت در حالى كه كاملا خداى خود را مىشناخت . و اما ابو طالب ، او كفالت پيامبر را به عهده داشت و او را بزرگ نمود ، و هميشه از او دفاع مىكرد و حامى او بود . و چون ابو طالب را خدا قبض روح كرد و مردم مطلع شدند ، بر پيامبر هجوم بردند تا او را بكشند ، پس او مهاجرت كرد به سوى قومى كه در خانههاى خود سكونتش دادند در حالى كه قبلا به او ايمان آورده بودند ، و دوست داشتند كسانى را كه به سوى آنها مهاجرت كنند ، و در سينهء خود هيچ گونه نيازى به آنچه آنها برايشان بياورند نداشتند ، و آنها را بر خود ترجيح مىدادند گرچه به خود آنها اختصاص داشت ، و كسى كه نفس خود را از لئامت ( خساست ) بازدارد جزو رستگاران است . »
( 1 ) اين قسمت ، رسالت پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله را عرضه مىكند و نشان مىدهد كه او به سوى مردمى متكبّر فرستاده شد ، مردمى كه فكر مىكردند احدى در شكوه و جلال به پاى آنها نمىرسد . و در طلوع فجر اسلام هيچ كس به او ايمان نياورد جز امّ المؤمنين خديجهء كبرى كه تمام اموالش را براى گسترش اسلام خرج كرد و بعد از او امام على عليه السلام ايمان آورد كه هفتساله بود ، و او براى هيچ بتى سجده نكرد و آن را نپرستيد بلكه خداى متعال را پرستش كرد با ايمان و اخلاص كامل .
اما عموهاى پيامبر ، در ميان آنها مشرك و حسود و گمراه بود و او ابو لهب بود ، و در بين آنها قهرمان اسلام شير خدا حمزه بود ، همان شهيدى كه اسلام از طريق او عزّت يافت و آن شجاعى كه هميشه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله دفاع مىكرد تا به شهادت رسيد . و بهترين عموى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ابو طالب بود ، همان كسى كه به اسلام گرويد و به اهداف و عقيدهء آن گردن نهاد و در كنار پيامبر ايستاد و از او حمايت نمود و او را از شرّ متجاوزين حفظ كرد .
وقتى كه اين شخصيت بزرگ درگذشت و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حامى و مدافع خود را از دست داد ، قريش تصميم به قتل او گرفت . پس او به سوى
حياة الامام علي بن موسى الرضا ( ع ) ( پژوهشى دقيق در زندگانى امام رضا ع ) ( فارسي ) — صفحة 487
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٤٨٧