صلّى اللّه عليه و آله در روز عرفه به عمر نگاه كرد و تبسم نمود ، پس فرمود :
« خداى تبارك و تعالى به بندگانش به طور عام و به عمر به طور خاص مباهات مىكند . »
جواب مأمون :
و مأمون در ردّ اين حديث گفت : اين حديث مستحيل است ، براى اينكه خداى متعال طورى نيست كه به عمر مباهات نمايد و پيامبرش را رها كند . بنا بر اين عمر از جملهء خواص است و پيامبر از جملهء عوام . و اين روايت عجيبتر از روايت شما نيست كه مىگوييد پيغمبر فرمود : « داخل بهشت شدم ، صداى كفش بلال غلام ابو بكر را شنيدم كه زودتر از من به بهشت رفته بود . » پس گفتيد بندهء ابى بكر بهتر از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله است .
براى اينكه سابق ، افضل از مسبوق است .
( 1 )
دليل دهم
محدّث ديگرى گفت : پيامبر فرموده است : « اگر عذاب نازل شود كسى غير از عمر بن خطّاب نجات نمىيابد . »
جواب مأمون :
مأمون گفت : اين نيز خلاف كتاب خداست ، براى اينكه خداوند متعال به پيامبرش مىفرمايد :
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ
« 1 » ، و شما عمر را مانند رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قرار داديد .
هامش
( 1 ) انفال / 33 .