آيا كسى نيست كه حقّ پيامبر را مراعات كند و از خدا بترسد ؟
شعراى آزاده در بسيارى از اشعارشان نشان دادند كه حكام ستمگر نسبت به علويان ظلم و شكنجه و ستم روا داشتند . ما بسيارى از اشعار آنها را در كتابهاى امامان اهل بيت عليهم السلام آوردهايم و عزيزان خواننده براى آگاهى مىتوانند به آنجا مراجعه كنند . ما اين بحث را با نامهاى كه در آن رنج علويان نشان داده شده است به پايان مىرسانيم .
( 1 )
نامهء خوارزمى
خوارزمى در اين نامه رنج و محنتى را كه به علويان رسيده است براى مردم نيشابور شرح مىدهد . ما قسمتى از نامه را به شرح زير نقل مىكنيم :
« وقتى امويان هتك حرمت كردند و مرتكب گناهى بزرگ شدند خدا بر آنها غضب كرد و سلطنت را از آنها گرفت . بنا بر اين براى آنها ابو مجرم نه ابو مسلم را فرستاد ، پس نظر كرد - كه خدا به او نظر نكند - به سختى علويان و نرمى عباسيان ، پس تقوا را رها كرد و پيرو هواى نفس شد و آخرتش را به دنيايش فروخت با كشتن عبد اللّه بن معاوية بن عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب ، و طواغيت خراسان و كردهاى اصفهان و خوارج سجستان را بر آل ابى طالب مسلط كرد تا آنها را كشتند در زير هر سنگ و درختى ، و آنان را در كوه و دره و دشت تعقيب كردند ، تا اينكه خدا بر او مسلط كرد محبوبترين كس نزد خود را ، تا او را كشت مانند كشتن او افراد تحت حمايتش را ، و او را مجازات كرد همان گونه كه او مردم را براى گرفتن بيعت براى او مجازات مىكرد . و اين براى او سودى نداشت چون خشم خدا را براى رضاى او برانگيخته بود و مرتكب كارى شد كه او نمىخواست . براى دوانيقى حكومت دنيوى فراهم شد ،