است ؟ گفت : هموست . گفتم : اين او نيست ، او در جبل است . گفت : اين اوست كه در جبل بوده ، چه بىتوجهى پسر ! ( 1 ) پس آنچه را از مردم شنيده بودم براى او گفتم ، گفت : همانطور است . بعد از آن او مدام با پدرم آمد و شد داشت . سپس با او به كوفه رفتم و از او كتاب ابن بكير و غيره از احاديث را شنيدم ، و او كتابش را برمىداشت و مىآمد در حجره و براى من مىخواند . چون داماد طاهر بن حسين حج گزارد و مردم به خاطر قدرت و مال و مكانتش او را نزد سلطان گرامى داشتند ، و او را براى وى توصيف كردند ، حسن رغبتى به رفتن نزد او از خود نشان نداد ، داماد طاهر چون اوصاف حسن را شنيده بود كسى را فرستاد و گفت : دوست دارم تو را ببينم . پس گفت : « مرا با طاهر چه كار ؟ من ارتباطى با او ندارم . بين من و آنها كارى نيست . » بعد دانستم كه آمدنش به نزد من فقط براى دينش بوده است . و اما جاى نماز او نزديك ستونى بود كه آن را « ستون هفتم » مىگفتند يا ستون ابراهيم عليه السلام در مسجد كوفه . او و ابو محمد حجال و على بن اسباط يكديگر را ملاقات كردند . ابو محمد حجال ادعاى علم كلام داشت و بهترين مردم در علم كلام بود . ابن فضّال مرا به او معرفى كرد در بارهء علم كلام و معرفت . او زياد مرا دوست داشت تا مرگش فرا رسيد و از دنيا رفت . حسن در طول عمرش به تقوا مشهور بود . خدا رحمتش كند .
كتابهايى داشت به شرح زير : كتاب الزيارات ، كتاب الثارات ، كتاب النوادر ، كتاب رد على الغاليه ، كتاب الشواهد من كتاب اللّه ، كتاب المتعه ، كتاب الناسخ من المنسوخ ، كتاب الملاحم ، كتاب الصلاة ، و كتابى كه پسرش على از امام رضا عليه السلام روايت كرده است . وفاتش - رحمه اللّه - در سال 224 هجرى بود . « 1 »
هامش
( 1 ) نجاشى .