مىتوانست به تمام زبانها سخن بگويد . ابو اسماعيل سندى مىگويد : هنگامى كه در هندوستان بودم ، شنيدم كه خداوند يك حجّت عرب زبان دارد ، بنابراين از وطن خارج شدم و رفتم تا او را ببينم . مرا به سوى امام رضا عليه السّلام راهنمايى كردند تا به نزدش رسيدم . من قادر به صحبت كردن به زبان عربى نبودم ، بنابراين به زبان هندى به امام سلام كردم ، ولى حضرت به زبان خودم سلامم را پاسخ گفت . باز به زبان هندى از او پرسيدم و او پاسخ مرا به زبان خودم داد . عرض كردم : چون شنيدم خداوند حجّت عربزبانى دارد ، از شهر خود به طلب شما بيرون آمدم تا زيارتتان نمايم .
امام به من فرمود : من همان هستم كه دنبالش بودى . بپرس از من آنچه را كه مىخواهى .
من هم سؤالاتى دربارهء مسائل مختلف از امام كردم و او پاسخ مرا به زبان خودم فرمود . « 1 »
( 1 ) ابو الصلت هروى مىگويد : امام رضا عليه السّلام با مردم به زبان خودشان سخن مىگفت . من در مورد اين فضيلت از آن حضرت پرسيدم و او پاسخ داد :
اى ابو الصلت ، من حجّت خدا بر آفريدگانش هستم و خدا حجّتى را كه با زبان مردم آشنا نباشد ، براى آنها تعيين نمىكند . آيا تو كلام امير المؤمنين را نشنيدهاى كه مىفرمود : « به ما قضاوت صحيح و كامل عطا شده است » ؟ آيا اين علم به زبانها نيست ؟ « 2 » ياسر خادم روايت كرده است : دو نفر از اهالى روم و اسلاو در خانهء ابو الحسن الرضا عليه السّلام ميهمان بودند . امام به آنها بسيار نزديك بود و هنگامى كه اين دو با يكديگر صحبت مىكردند ، حضرت متوجه شد كه به زبان رومى و اسلاوى مىگويند : از ما در وطن خود هر ساله ديدار مىشد ولى اينجا
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، ج 12 ، ص 15 .
( 2 ) المناقب ، ج 4 ، ص 333 .