( 1 )
باب دوم دربارهء اذان
( 2 ) 22 . امام رضا عليه السلام از طريق سلسله سند خود گفت كه امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام فرمود : « چون رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شروع به تعليم اذان كرد ، جبرئيل با براق به نزد او آمد . براى پيامبر سوار شدن مشكل بود . حيوان ديگرى را آورد به نام براقه . باز مشكل بود براى او كه سوار شود . پس جبرئيل به آن اسب گفت : آرام باش ! هيچ كس گرامىتر از او نزد خداى متعال نيست كه سوار تو شود . پس آرام شد . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : پس سوار شدم تا منتهى شد به پردهاى كه خداى تبارك و تعالى در آنجا قرار داده بود . پس ملكى از پشت پرده خارج شد و گفت : اللّه اكبر ، اللّه اكبر . فرمود : من گفتم : اى جبرئيل ، كيست اين ملك ؟ گفت : سوگند به كسى كه تو را به نبوت مفتخر كرده است من او را تاكنون نديدهام . پس گفت :
اللّه اكبر ، اللّه اكبر . پس ، از پشت پرده ندا آمد كه : بندهء من درست گفت . من بزرگم ، من بزرگم . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : پس ملك گفت : اشهد ان لا إله الّا اللّه ، اشهد ان لا إله الّا اللّه . از پشت پرده ندا آمد كه : راست گفت بندهء من ، من خدا هستم و خدايى جز من نيست . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه گفت ملك : اشهد انّ محمّدا رسول اللّه ، اشهد انّ محمّدا رسول اللّه . پس ، از پشت پرده ندا آمد كه بندهء من راست مىگويد ، من محمد را به عنوان رسول فرستادم . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود كه ملك گفت : حىّ على الصّلاة ، حىّ على الصّلاة . پس ، از پشت پرده ندا آمد كه : بندهء من راست مىگويد و مردم را براى عبادت من فرا مىخواند . رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود