هستيم در حالى كه شما متعلق به امّت او هستيد . اين يكى ديگر از تفاوتهاى بين آل و امّت است ، زيرا آل متعلق به اوست در صورتى كه امّت اگر از آل نباشد متعلق به او نيست . اين دهمين دليل .
( 1 ) اما دربارهء آيهء يازدهم ، پس قول خداى متعال در سورهء مؤمن است دربارهء حكايتى از قول مردى از آل فرعون ، كه مىفرمايد :
وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمانَهُ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَبِّكُمْ
« 1 » . آن مرد پسر دايى فرعون بود و خدا او را به فرعون نسبت مىدهد به دليل دودمانش ، و او را به دليل دينش نسبت نداده است . و همچنين او منحصر كرده است ما را ، زيرا ما از آل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله هستيم و دودمان ما متعلق به اوست ، در حالى كه او دينش را عموميت داده است . پس اين يكى ديگر از تفاوتهاى بين آل و امّت است . اين آيهء يازدهم .
( 2 ) اما آيهء دوازدهم اين كلام خداى متعال است كه مىفرمايد :
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ وَ اصْطَبِرْ عَلَيْها
« 2 » . پس او منحصر كرد ما را به اين امتياز مخصوص هنگامى كه از طريق پيامبرش به ما دستور داد همراه امّت به اقامهء نماز ، سپس آن را مخصوص ما گردانيد غير از امّت . پس رسول خدا ( ص ) بعد از نزول اين آيه به در خانهء على و فاطمه عليهما السلام مىآمد هر روزى پنج بار موقع نماز به مدت نه ماه تمام ، و مىفرمود : « الصّلاة رحمكم اللّه » ( نماز . خدا شما را رحمت كند ) ، و خدا احدى از ذرارى انبيا را به مثل اين كرامت كه به ما ارزانى داشت گرامى نداشت به آن ، و ما را مخصوص آن گردانيد غير از جميع اهل بيت آنها . بنابراين اين فرق ديگرى است بين آل و امّت . حمد ، مخصوص خداى عالميان است ، و صلوات بر محمد پيامبرش باد .
پس مأمون و علما گفتند : خدا به شما اهل بيت پيامبر به نيابت از طرف
هامش
( 1 ) مؤمن / 28 .
( 2 ) طه / 132 .