و رسول او و آنهايى هستند كه ايمان آوردهاند و در حال ركوع زكات مىدهند ) . پس طاعت آنها و طاعت رسول را قرين طاعت خودش كرده و نيز ولايتشان را با ولايت رسول مقرون به طاعت خودش قرار داده همانطور كه سهم آنها را با سهم رسول مقرون به سهم خودش در غنيمت و فىء قرار داده است . پس پاك و منزّه است خداى متعال ، چه بزرگ است نعمت او بر اهل اين خانواده ! ( 1 ) چون داستان صدقه پيش آمد ، نفس خود و رسولش را و اهل بيت او را منزه از آن دانست . پس گفت :
إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ
« 1 » . پس آيا تو چيزى را در اين آيه پيدا مىكنى كه سهمى براى خود يا پيامبرش يا ذوى القربى تعيين كرده باشد ؟ براى اينكه او چون خودش را از صدقه منزه دانست و رسولش و اهل بيت او را منزه كرد ، بلكه به آنها حرام نمود ، زيرا صدقه بر محمد و آل محمد حرام است و اين آلودگى دست مردم است ، براى آنان حلال نيست ، براى اينكه آنها پاك و از پليدى و ناپاكى ايمن هستند ، چون آنها را خداى تبارك و تعالى پاك گردانيد و برگزيد ، و پسنديد براى آنها آنچه را كه براى خود پسنديد و ناخوش داشت براى آنها آنچه را كه براى خود ناخوش داشت .
( 2 ) و اما آيهء نهم ، پس ما همان اهل ذكر هستيم كه خدا در محكم كتابش فرموده است :
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ *
« 2 » ( پس ما اهل ذكر هستيم ، بپرسيد اگر نمىدانيد ) .
علما به اين جمله اعتراض كردند ، گفتند : به خدا ، منظور يهود و نصارى است .
هامش
( 1 ) توبه / 60 .
( 2 ) نحل / 43 .