پاسخ داديم : او على بن موسى بن جعفر بن محمد است .
فرمود : گواه باشيد كه اين است نمايندهء من در اين دنيا در طول زندگيم ، و وصىّ مورد اعتماد من پس از مرگم . « 1 »
( 1 )
7 . عبد اللّه بن مرحوم
از عبد اللّه بن مرحوم روايت شده است كه گفت : من از بصره خارج شدم و مىخواستم به مدينه بروم . وقتى قسمتى از راه را طى كردم به ابو ابراهيم موسى ابن جعفر برخوردم كه او نيز مىخواست به بصره برود . او به دنبال من فرستاد و من به نزدش رفتم ، نامهاى به من داد و دستور داد كه آن را به مدينه ببرم . از او پرسيدم : فدايت شوم ، اين نامه را بايد به چه كسى بدهم ؟
پاسخ داد : به دست پسرم على بده ، زيرا او وصىّ مورد اعتماد من است ، و كسى است كه امور مرا به عهده مىگيرد ، و شايستهترين فرزندان من است . « 2 »
( 2 )
8 . عبد اللّه بن حرث
عبد اللّه بن حرث روايت كرده است كه : ابو ابراهيم عليه السّلام ما را احضار كرد و همگى جمع شديم . سپس پرسيد : مىدانيد چرا شما را احضار كردم ؟
پاسخ داديم : نه .
فرمود : گواه باشيد كه اين فرزندم وصىّ من است ، و كسى است كه اداره خواهد كرد امور مرا ، و جانشين من بعد از من است . هر كس دينى بر گردن من دارد كه بايد وصول شود اجازه بدهيد از اين فرزندم وصول كند ، به هر كس من
هامش
( 1 ) همان مأخذ ، صص 26 - 27 .
( 2 ) همان مأخذ .