دچار دشوارى و نوميدى ساخته ، آگاه است ، از اين رو آنها را در طعام پاكيزه خود ، شركت مىدهد ، تا نداى وجدان و احسان را اجابت ، و به محتواى رسالتى كه مسؤوليّتهاى آن را ، به عهده دارد ، عمل فرموده باشد .
بزنطى نامهاى را روايت مىكند ، كه امام عليه السّلام براى فرزندش ، امام ابى جعفر عليه السّلام فرستاده است ، و در آن روح سخا و بخشش و نيكوكارى ، كه در نفوس اهل بيت عليهم السّلام راسخ و ريشهدار است ، براى ما مجسّم مىشود ، بزنطى مىگويد :
« نامه ابى الحسن الرّضا عليه السّلام را به ابى جعفر عليه السّلام كه بدين شرح بود ، خواندم : اى ابا جعفر . . . به من رسيده كه هنگامى كه سوار مىشوى ، غلامان تو را از « باب صغير » بيرون مىبرند ، و اين از بخل آنهاست تا خيرى از تو به كسى نرسد ، به حقّى كه بر تو دارم ، از تو مىخواهم ، كه ورود و خروج تو ، جز از « باب كبير » نباشد ، و زمانى كه سوار مىشوى با خود دينار و درهمى بردار ، و بايد هر كس از تو خواهش عطا كند ، به او بدهى و اگر كسى از عموهايت درخواست احسان كند ، به او كمتر از پنجاه دينار مده ، و بيش از اين را خود دانى ، و اگر كسى از عمّههايت طلب عطا كند ، كمتر از بيست و پنج دينار به او مده ، و بيش از آن را مختارى ، من خواستار آنم كه خداوند مرتبه تو را بلند گرداند ، پس بخشش كن و به يارى خدا از تنگدستى بيمناك مباش « 1 » .
عدالت امام عليه السّلام
براى امام رضا عليه السّلام تصدّى مسؤوليّتهاى حكومتى ، هيچ گاه فراهم نشده است ، تا بتوانيم روش عملى آن حضرت را در حكمرانى ، و ادارهء امور ، عرضه بداريم ، جز اين كه مىتوانيم از خلال بيانات آن حضرت براى برخى از اصحابش ، كه اشتياق داشتند امام عليه السّلام قدرت را به دست گيرد ، تا حدّى به اين موضوع پىببريم .
محمّد بن عباده از امام عليه السّلام پرسيد :
چرا آنچه را امير المؤمنين گفت ، تأخير انداختى ، و امتناع فرمودى ؟
امام عليه السّلام فرمود : واى بر تو ، اى ابا حسن من از عدم پذيرش اين امر نگران نيستم .
هامش
( 1 ) - عيون اخبار الرّضا ج 2 ص 8 .