استناد كرد كه چون سليمان ( ع ) پرندهاى را همچون هدهد نمىيافت ، مىدانست كه أو غايب است واگر تمامى پرندگان براي أو رام بودند وهمگى از جمله تمامى هدهدهاى عالم در جمع أو حضور داشتند ، هرگز نمىتوانست غيبت يك هدهد را از ميان ميليونها هدهد وميلياردها پرنده معلوم بدارد ، وچون گفت : مرا چه شده است كه هدهد را نمىبينم معلوم است كه هدهد ويژهء خود را منظور داشته است ، يعنى همان هدهدى كه از جمع هدهدهاى عالم براي سليمان رام شده بود ويا اينكه از ميان گروه معدود ومعيّنى كه به اين كار گمارده شده بودند ، نوبت أو بود كه در خدمت سليمان باشد ونيز چنين بر مىآيد كه به آن هدهد نيروى ادراك ويژه بخشيده بودند واز وصف عام پرندگان برخوردار نبود ، والبتة اين وصف تنها به آن دسته از هدهدها داده شده بود كه براي سليمان رام بودند وتمامى هدهدها وپرندگان از آن برخوردار نبودند ، چنانكه نوع ادراكي كه از آيات براي آن هدهد معلوم مىشود در سطح افراد خردمند وپاك وپرهيزگار است . « 1 »
ج ) تسخير باد : خداوند متعال در اين باره مىفرمايد :
« وَلِسُلَيْمانَ الرِّيحَ غُدُوُّها شَهْرٌ وَرَواحُها شَهْرٌ
/ وباد را براي سليمان [ مسخّر كرديم ] كه سير بامدادىاش يك ماه وبازگشت شبانگاهىاش يك ماه بود » [ سبأ ، 12 ] ؛ همچنين مىفرمايد :
« فَسَخَّرْنا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخاءً حَيْثُ أَصابَ
/ پس باد را براي أو مسخّر كرديم كه به آسانى به فرمان أو هر جا كه مىخواست سير مىكرد » [ ص ، 36 ] ؛ باز مىفرمايد :
« وَلِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلى الْأَرْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عالِمِينَ
/ وبراي سليمان باد تندرو را [ رام كرديم ] كه به فرمان أو به سوى سرزمين روان مىشد كه در آن بركت نهادهايم وهمه چيز را مىدانستيم » [ أنبياء ، 81 ] . بنابراين يكى ديگر از معجزات سليمان ( ع ) تسخير باد بود ، بادي تندرو وقوى كه أو ولشكريانش را با هر آن يارى كه به همراه داشتند بر مىداشت وهر كار ديگرى كه خداوند آن را به همان قصد براي أو رام گردانيده بود ، برايش انجام مىداد وبه فرمان أو در زمين به بركت الهى سير مىكرد ، نمودگارى ( معجزهاى ) قوى ، كه خداوند أو را بدان گرامى داشت وبراي اظهار نبوّت وتأييد رسالتش چنان معجزهاى گرانقدر را به دست أو جارى كرد « 2 » ، فخر رازي در اين باره مىگويد : « بادي ويژه براي سليمان مسخّر شده بود نه اين بادهاى معمولى ! بلكه چنان بادي ، به هنگام نياز منافع فراگيرى را براي أو داشت وأو را به اين حقيقت رهنمون مىشد كه
هامش
( 1 ) . في ظلال القرآن ، 5 / 2635 - 2636 .
( 2 ) . عويد مطرفى ، پيشين ، 77 - 78 .