مىفرمايد :
« فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ ، قالَ : إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ ، فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي ، وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي ، إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ، فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ ، فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَجُنُودِهِ ، قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ
/ پس چون طالوت با لشكريان رهسپار شد ، گفت : به راستى خداوند شما را با جويبارى خواهد آزمود . پسى هر كس كه از آن بنوشد از من نيست ، وهر كس كه از آن نچشد ، أو از من است مگر كسى كه با دست خويش مشتى [ از آب ] برگيرد . اما جز اندكى از آنان [ بقيه ] از آن [ جويبار ] نوشيدند . وچون أو وآنان كه به أو ايمان آوردند ، از آن [ جويبار ] گذشتند [ نوشندگان ] گفتند : امروز توان [ مبارزه ] با جالوت وسپاهيان أو را نداريم . آنان كه مىدانستند به لقاى الهى خواهند رسيد ، گفتند : چه بسا گروهى اندك كه به حكم [ وارادهء ] الهى بر گروهى بسيار پيروز شده است . وخداوند با بردباران است » [ بقره ، 249 ] .
ابن عباس مىگويد ، هر آن كس كه يك مشت از آن برداشت سيراب شد وهر آن كس كه از آن بسيار نوشيد سيراب نگشت . سدى مىگويد : سپاهيان هشتاد هزار كس بودند كه هفتاد وشش هزار كس از آن نوشيدند وبا أو ( طالوت ) تنها چهارهزار كس ماند ، در عين حال روايات ديگرى در دست است كه از آنها چنين بر مىآيد كه افراد پايبند به عهد طالوت سيصد وچند نفر بودهاند ونيز عدد سيصد وشانزده وسيصد وسيزده ( شمار حاضران در جنگ بدر ) را نيز ذكر كردهاند . چنانكه از براء بن عازب روايت شده است كه گفت ما دربارهء أصحاب محمد ( ص ) سخن مىگفتيم كه شمار آنان سيصد وچند نفر برابر با شمار ياران طالوت بودند كه با أو از جويبار گذشتند وجز مؤمنان نتوانستند با أو از آنجا بگذرند ، اما دربارهء آن جويبار بايد گفت كه بنابر روايتي از ابن عباس ميان أردن وفلسطين ( نهر الشريعة ) واقع بوده كه شناخته شده نيز هست . « 1 »
در هر صورت آسياب جنگ ميان بني إسرائيل وفلسطينيان به چرخش افتاد ، واگر يارى ونصرت الهى وپردلى داوود ( عليه السّلام ) نمىبود ، چنانكه أو جالوت ، فرماندهء فلسطينيان را
هامش
( 1 ) . الكشاف ، 1 / 294 - 296 ؛ تفسير طبري ، 5 / 246 - 248 ؛ تاريخ طبري ، 1 / 467 - 472 ؛ تفسير قرطبى ، ص 1062 - 1063 ؛ تفسير المنار ، 2 / 382 - 389 ؛ تفسير النسفي ، 1 / 125 - 126 ؛ تفسير ابن كثير ، 1 / 452 ؛ صحيح البخاري ، 8 / 228 ؛ مسند أحمد بن حنبل 4 / 290 ؛ الكامل ابن أثير ، 1 / 123 .