مىشوند و آتش بر آنان سرد و سلامت مىشود نه دانيال است - كه دربار بابل دوستدار اوست - و نه ياران او كه سه يهودىاند كه در دربار شاهى ساقىگرى مىكنند . و چنين مىنمايد كه همين گزارش تورات ، با تحريفها و دگرگونىهايى ، از يهوديان به مورخان مسلمان رسيده است . گرچه به گمان بسيار داستان تورات ، خود داستان به آتش افكندن ابراهيم خليل ( ع ) بوده است كه تحريفگران يهودى آن را دگرگون كرده و به جاى ابراهيم ، ساقيان دربار بابل را نشاندهاند . و مگر اينگونه يهوديان حقايق تاريخى را در تورات خويش كم دگرگون كردهاند ؟
از سوى ديگر قرآن كريم از آمار و شمار قربانيان آدمسوزى نيز چيزى نگفته است . اما مفسران و مورخان در اين باره نيز از يكديگر پيشى گرفته و بىآنكه بر سخن خود مدرك و سندى بياورند ، آمار و شمار گوناگونى پيش روى نهادهاند : 87000 ، 80000 ، 70000 ، 20000 و 12000 ، و مىبينيم كه ميان بيشترين ( 87000 ) و كمترين ( 12000 ) اين آمارها چه اندازه تفاوت است ! و ما نمىدانيم كدام يك از اين آمارها درستتر يا حتى نزديك به درست است . و سرانجام از قرآن كريم از آيهء « و ما نقموا منهم الّا ان يؤمنوا باللّه العزيز الحميد » ( و با آنان از در ستيزه و كينه درنيامدند ، جز به اين گناه كه به خداى عزيز حميد گرويده بودند ) . آشكارا برمىآيد ، آنكه اينان را به گناه خداپرستى به كورهء آتش سپرد ، خود مشركى خدا ستيز بوده است . « 1 » و از اين رو ، اگر ترسايان نجران را به دينى ديگر مىخوانده است ، به بتپرستى مىخوانده و نه يهودىگرى ، زيرا يهودىگرى و مسيحىگرى هر دو دين آسمانىاند و يكى را بر ديگرى برترى نيست . و اگر به ياد آوريم كه يهوديان با اسلام و پيامبر ( ص ) بيش از مسيحيان سر ستيز داشتند ، چنان كه در قرآن كريم مىخوانيم : « بىگمان يهوديان و مشركان را دشمنترين مردم با مؤمنان [ مسلمان ] مىيابى ، چنان كه مهربانترين مردم را با مؤمنان مسلمان كسانى مىيابى كه مىگويند ما نصرانى هستيم ، اين از آنجاست كه هم كسانى از آنان كشيشان و راهباناند و هم خودپرستى و كبر نمىورزند » . « 2 » بايد مسيحيان را بر يهوديان برترى دهيم و نه مسيحىگرى را بر يهودىگرى يا يهودىگرى را بر مسيحىگرى « 3 » ، [ يعنى اگرچه اين دو دين با
هامش
( 1 ) . تفسير ابن كثير ، 4 / 548 ؛ تفسير قرطبى ، 30 / 134 ؛ ياقوت 5 / 268 .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 82 ؛ نيز بنگريد به : تفسير جواهر ، 3 / 202 - 203 ؛ تفسير طبرسى ، 6 / 171 - 176 ؛ تفسير طبرى ، 10 / 498 - 506 ؛ تفسير زمخشرى ، 1 / 668 - 669 ؛ تفسير نسفى ، 2 / 3 - 4 ؛ تفسير ابن كثير ، 2 / 623 ؛ فى ظلال القرآن ، 7 / 959 - 966 .
( 3 ) . عمر فروخ ، همان ، 74 ؛ نيز بنگريد به : ياقوت ، 5 / 268 .