و شبها را مغتنم شمرده و از خلوات استفاده و بهره بردارد .
گفتهاند :
شب طولانى است پس با خوابيدن آن را كوتاهش مكن و روز نورانى بوده پس با نافرمانىها و گناهانت مكدّر و تيرهاش منما .
متن :
و ينبغى لطالب العلم ان يغتنم الشّيوخ و يستفيد منهم و لا يتحسّر لكلّ مافات ، بل يغتنم ما حصل له فى الحال و الاستقبال من تحميل المشاقّ و المذلّة فى طلب العلم و التّملّق مذموم الّا فى طلب العلم ، فانّه لا بدّ له من التّملّق للاستاد و الشّركاء و غيرهم للاستفادة .
و قيل :
العلم عزّ لا ذلّ فيه و لا يدرك الّا بذلّ لا عزّ فيه .
ترجمه :
و براى طالب علم شايسته و سزاوار است كه اساتيد و بزرگان علم را در نظر داشته و وجودشان را مغتنم شمرده و از ايشان بهره ببرد و بر اوقات از دست رفته حسرت نخورده بلكه براى آنچه از زمان حال و آينده باقيمانده ارزش قائل شده و سعى كند آنها از دستش بيهوده نروند لذا خود را به تحميل مشاقّ وادار نموده و در راه طلب علم هرذلّت و خوارى را بر خود هموار نمايد .
چاپلوسى و تملّق در همه امور مذموم و ناپسند است مگر در راه تحصيل علم چه آنكه طالب علم مىبايد از استاد و شركاء در بحث و ديگران به منظور استفاده از آنها تملّق نموده و چاپلوسى كند .
گفته شده :
علم عزيز و شريف بوده ذلّت و خوارى در آن نيست ولى درك نميشود مگر به خوارى كه عزّت در آن نميباشد .
انيس الطالبين ( ترجمه آداب المتعلمين ) ( فارسى ) — صفحة 43
مساهمون: خواجه نصير الدين الطوسي
ص٤٣