وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
و مژده ده مؤمنان را
بِأَنَّ لَهُمْ
بهآنكه مر ايشان راست
مِنَ اللَّهِ
از خداى تعالى
فَضْلًا كَبِيراً
بخششى بزرگ زياده از مزد كار ايشان يعنى دولت لقا كه بزرگتر عطا و شريفتر جزاست
وَ لا تُطِعِ الْكافِرِينَ وَ الْمُنافِقِينَ
و فرمان مبر ناگرويدگان و منافقان را يعنى بر نافرمانى ايشان ثابت باش
وَ دَعْ
و بگذارد دست بدار
أَذاهُمْ
از مكافات رنج ايشان كه به تو رسانند يعنى در صدد انتقام مباش كه من شر ايشان را كفايت كنم
وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ
و توكل بر خداى تعالى كن در دفع ايشان
وَ كَفى بِاللَّهِ
و بسنده است خداى تعالى
وَكِيلًا
كارساز و مهمپرداز يا نگاهبان يا ضامن بر وعده نصرت و غالبيت ترا
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى كسانى كه گرويدهايد
إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ
چون بخواهيد زنان گرويده را
ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ
پس رها كنيد ايشان را
مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ
پيش از آنكه مس كنيد ، امام شافعى رح مىگويد كه مس كنايت از مباشرت است و نزد امام اعظم رح خلوت صحيحه حكم مساس دارد پس چون طلاق دهيد زنان را قبل از دخول يا پيش از خلوت صحيحه
فَما لَكُمْ
پس نيست شما را
عَلَيْهِنَّ
برين مطلقات
مِنْ عِدَّةٍ
هيچ عدتى
تَعْتَدُّونَها
كه شماريد ايّام آن را
فَمَتِّعُوهُنَّ
پس برخوردار سازيد ايشان را به چيزى اگر مهر فرض كردهايد مر آن مطلقه را كه نصف مهر لازم است و متعه مندوب است نزد امام اعظم رح و نزد بعضى واجب و اگر مهر مسمى ندارد متعه واجبست بر قدر مال و يسار
وَ سَرِّحُوهُنَّ
و بگذاريد ايشان را
سَراحاً جَمِيلًا
گذاشتن نيكو يعنى از منازل خود بيرون كنيد چون عدّت نيست شما را بر ايشان و ضرر بديشان مرسانيد
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغمبر
إِنَّا أَحْلَلْنا لَكَ
به درستى كه ما حلال كرديم براى تو
أَزْواجَكَ
زنان ترا
اللَّاتِي آتَيْتَ
آنها كه دادى تو
أُجُورَهُنَّ
مهرهاى ايشان را تقييدا حلال به اعطاى مهر جهت ايثار طريق فضل است نه براى توقف حل بر ان
وَ ما مَلَكَتْ يَمِينُكَ
و حلال ساختهايم بر تو آنچه مالك شده است آن را دست تو يعنى مملوكات ترا
مِمَّا أَفاءَ اللَّهُ
از آنچه بازگردانيده است خداى
عَلَيْكَ
بر تو از غنائم مشركان چون صفيه و ريحانه و امثال ايشان
وَ بَناتِ عَمِّكَ
و دختران عم ترا .