وَ لَوْ شِئْنا
و اگر مىخواستيم
لَآتَيْنا
هر آئينه مىداديم در دنيا
كُلَّ نَفْسٍ
هر نفسى را
هُداها
آنچه راه يافتى به آن بسوى ايمان و عمل صالح
وَ لكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ
و ليكن ثابت شده است اين حكم
مِنِّي
از من
لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ
كه هر آئينه پر سازم دوزخ را
مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ
از كفار ديو و آدمى
أَجْمَعِينَ
همه ايشان -
فَذُوقُوا
پس بچشيد شما عذاب را
بِما نَسِيتُمْ
بسبب آنكه فراموش كرديد يعنى فروگذاشتيد
لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا
ديدن اين روز را يعنى ايمان نياورديد بلقاء اين روز
إِنَّا نَسِيناكُمْ
به درستى كه ما نيز ترك كرديم شما را و بگذاشتيم در عذاب
وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ
و بچشيد عذاب جاودانى را
بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
بهآنچه بوديد كه عمل مىكرديد
إِنَّما يُؤْمِنُ
جزين نيست كه مىگروند
بِآياتِنَا
به آيتهاى كلام ما
الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا
آنان كه چون پند داده شوند
بِها
به آن آيتها
خَرُّوا
بر روى درافتند
سُجَّداً
سجدهكنندگان
وَ سَبَّحُوا
و تنزيه كنند پروردگار خود را از آنچه لائق عظمت و كبريائى او نباشد تسبيحى مقترن
بِحَمْدِ رَبِّهِمْ
بستايش پروردگار ايشان يعنى تنزيه كنند از صفات نالايق و ستايند به صفتهاى موافق يا در سجود گويند سبحان اللّه و بحمده
وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
و ايشان سركشى نمىكنند از ايمان و طاعت و سجود و اين سجده نهم است بقول امام اعظم رحمة اللّه عليه و دهم بقول امام شافعى رحمة اللّه عليه حضرت شيخ قدس سرّه اين را سجده تذكره گفته و ساجد بايد كه متذكر گردد آن چيز را كه از آن غافل شده و تصديق كند دلالات وجود واحد را كه آن دلالتها در همه اشياء موجود است - بيت
فى كل شيء له آية * تدل على انه واحد
نظم
همه ذرات از مه تا به ماهى * به وحدانيتش داده گواهى
همه اجزاى كون از مغز تا پوست * چو وابينى دليل وحدت اوست
آوردهاند كه منازل بعضى انصار از مسجد سيد ابرار صلى اللّه عليه و سلّم دور بوده چون نماز شام را با خواجهء كائنات عليه افضل الصلوات و التسليمات با جماعت ادا كردندى همچنان تا بوقت عشا در مسجد توقف نموده نماز گذاردندى و به منزلهاى خود نرفتندى تا دولت اداى نماز صبح به جماعت آن حضرت صلى اللّه عليه و سلّم دريابند حق سبحانه در شان ايشان اين آيت فرستاد كه .