مِنَ اللَّهِ
از ارادت خدا
شَيْئاً
چيزى را يعنى كس مانع نتواند شد
إِنْ أَرادَ
اگر خدا خواهد
أَنْ يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ
آنكه هلاك كند عيسى ع پسر مريم را
وَ أُمَّهُ
و مادر او را
وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً
و آنها را كه به روى زميناند همه يعنى مسيح و ماورا و مقهوراند و قابل فنا چون ساير ممكنات و چنين كس خدائى را نشايد
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و مر خدا راست پادشاهى آسمانها و زمينها
وَ ما بَيْنَهُما
و آنچه در ميان ايشان است
يَخْلُقُ ما يَشاءُ
مىآفريند آنچه مىخواهد قادر على الاطلاق اوست بىاصلى و بىماده مىآفريند چون آسمان و زمين و خلق مىكند از ماده و اصلى چنانچه ما بينهما و انشا مىكند از اصلى كه جنس نيست چون آدم ع از خاك و از اصلى كه جنسست چون ولد از والدين يا از مرد بىزن چون حوا از آدم ع يا از زنى بىمرد چون عيسى ع از مريم
وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
و خدا بر همه چيزها تواناست
وَ قالَتِ الْيَهُودُ وَ النَّصارى
و گفتند جهودان و ترسايان
نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ
ما پسران خدائيم و او ما را چون پدرست در مهربانى و رافت و ما او را چون پسر در قرب و منزلت ابراهيم نخعى رح فرموده كه در توريت به ايشان خطاب كرده يا ابناء احبارى ايشان خواندند كه يا ابناء ابكارى و در كلمات انجيل هست كه مىروم الى ربّى و ربكم ايشان چنين خواندند الى ابى و ابيكم
وَ أَحِبَّاؤُهُ
و ديگر گفتند كه ما دوستان خدائيم
قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ
بگو پس چرا عذاب مىكند شما را
بِذُنُوبِكُمْ
بگناهان شما و آن عذاب در دنيا بقتل و اسرست و در آخرت به سخن ايشان در دوزخ ايّام معدودات پس اگر پسران خداى تعالى مىبوديد شما را عذاب نمىكرد زيرا كه پدر رنج پسر نمىخواهد و دوست نيز عذاب دوست را روا نمىدارد پس شما نه پسريد و نه دوست
بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ
بلكه شما آفريدگانيد
مِمَّنْ خَلَقَ
از انها كه خدا آفريده است همچون سائر بنىآدم بر بدى و نيكى پاداش خواهيد يافت
يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ
مىآمرزد خدا هرك را مىخواهد و آنها اهل ايماناند
وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ
و عذاب مىكند هرك را مىخواهد و آنها مشركانند
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
و مر خدا راست پادشاهى آسمانها و زمينها و حكم فرمودن در ان و درين
وَ ما بَيْنَهُما
و آنچه در ميان اينها باشد
وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ
و بسوى اوست بازگشت همه .