وَ إِذَا انْقَلَبُوا
و چون بازمىگردند
إِلى أَهْلِهِمُ
بسوى كسان خود
انْقَلَبُوا فَكِهِينَ
بازميگردند شادمان و خرم بدانچه كردهاند
وَ إِذا رَأَوْهُمْ
و چون ببينند كافران و منافقان مر مؤمنان را
قالُوا إِنَّ هؤُلاءِ
مىگويند با يكديگر به درستى كه اين گروه كه متابع محمداند
لَضالُّونَ
هر آئينه گمراهانند
وَ ما أُرْسِلُوا
و حال آنكه فروفرستاده نشدهاند اهل كفر و نفاق
عَلَيْهِمْ حافِظِينَ
بر مؤمنان نگهبانان تا گواهى دهند بر ضلالت و هدايت ايشان
فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا
پس امروز روز قيامت آنان كه گرويده
مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ
از حال كافران مىخندند
عَلَى الْأَرائِكِ يَنْظُرُونَ
بر تختهاى آراسته به جواهرى نگرند بديشان كه در دوزخ بچه نوع معذب و در سلاسل و اغلال چگونه مقيداند در آثار آمده كه درى از بهشت بگشايند و دوزخيان را گويند بيائيد به بهشت ايشان بتعجيل تمام به طرف بهشت روان شوند چون بدان در رسند خزنه فى الحال در بر روى ايشان بربندند و ايشان مهموم و مغموم به دوزخ بازگردند و مؤمنان ازين حال خندان شوند
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ
آيا جزا داده شدند كافران
ما كانُوا يَفْعَلُونَ
آن عملها كه بودند كه در دنيا مىكردند از سخريت و استهزا يعنى براى تسلّى دل مؤمنان دشمنان ايشان را پاداش داديم تا بعوض خنده كافران بر ايشان امروز مىخندند بر حال پريشان ايشان
سورة الانشقاق
مكّيّة و هى خمس و عشرون آية
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ - إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ
آنگاه كه آسمان شكافته شود جهت نزول ملائكه
وَ أَذِنَتْ لِرَبِّها وَ حُقَّتْ
و بشنود و فرمان برد پروردگار خود را و سزاوار شده است آسمان بانقياد امر خداى
وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ
و آنگاه كه زمين كشيده شود يعنى كوهها و درياها از ميان بردارند و آن را پهن باز كشند
وَ أَلْقَتْ ما فِيها وَ تَخَلَّتْ
و بيرون افگند آنچه در درون وى است از گنجها و اموات و خالى شود از همه -