وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
و از اهل كتاب
مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ
كسى باشد كه او را امين سازى
بِقِنْطارٍ
به هزار و دويست اوقيه از مال
يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
ادا كند آن مال را به تو و او عبد اللّه بن سلام بود رضى اللّه عنه ، كه يكى از قريش هزار و دويست اوقيه زر به امانت بوى داده بود و ابن سلام او را ادا كرد
وَ مِنْهُمْ
و از ايشان باشد
مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ
كسى كه او را امين گردانى
بِدِينارٍ
به يك دينار زر
لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
ادا نه كند و باز نه دهد به تو
إِلَّا ما دُمْتَ
مگر آنكه مادام باشى
عَلَيْهِ قائِماً
بر سر وى ايستاده به جهت تقاضا و آن فخاص بن عازورا بود از احبار يهود كه يك دينار به دو امانت داده بودند و او خيانت كرده در ان
ذلِكَ
اين خيانت مر يهود را
بِأَنَّهُمْ قالُوا
بهآنست كه گفتند
لَيْسَ عَلَيْنا
نيست بر ما
فِي الْأُمِّيِّينَ
در باب خيانت با عرب كه خواننده و نويسنده نيستند
سَبِيلٌ
گناهى و عقوبتى در آخرت معتقد يهود آن بود كه توريت هر كه نداند امّيست و مال امّى را بر خود حلال مىدانستند و ديگر مىگفتند توريت روا داشته است كه با مخالف دين خود خيانت كنيم
وَ يَقُولُونَ
و مىگويند درين سخن
عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ
بر خدا دروغ چه در همه ملل و شرايع به اداى امانت حكم رفته است
وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
و حال آنست كه ايشان مىدانند كه خيانت حرام است
بَلى
نه چنانست كه شما اعتقاد كردهايد بلكه بر شما گرفت است در خيانت عرب و حكم اينست
مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ
هر كه وفا كند بعهدى كه خدا به او بسته در توريت به اداى امانت و ترك خيانت
وَ اتَّقى
و بپرهيزد در باب حلال و حرام
فَإِنَّ اللَّهَ
پس به درستى كه خدا
يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ
دوست مىدارد پرهيزگاران را
إِنَّ الَّذِينَ
به درستى كه آنان كه
يَشْتَرُونَ
مىفروشند و بدل مىكنند
بِعَهْدِ اللَّهِ
عهدى را كه با خدا بستهاند و آن ايمان است به محمد ص
وَ أَيْمانِهِمْ
و سوگندان دروغ خود را كه در باب صفت مصطفى ص و تغير آن مىخورند
ثَمَناً قَلِيلًا
به بهاى اندك و آن صاعى چند جو و گزى چند كرپاس بوده كه از كعب بن اشرف ستاندهاند و نعت پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم را تحريف كرده و بدين افترا پيش عوام سوگند خورده
أُولئِكَ
آن عهدشكنان و سوگندخورندگان به دروغ
لا خَلاقَ لَهُمْ
هيچ نصيبى نيست مر ايشان را
فِي الْآخِرَةِ
در آن سرا از ثواب خدا
وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ
و سخن نه گويد خدا با ايشان سخنى كه بدان خوشدل گردند
وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ
و به نظر رحمت بديشان نه نگرد
يَوْمَ الْقِيامَةِ
روز رستخيز
وَ لا يُزَكِّيهِمْ
و پاك نسازد ايشان را از لوث گناه
وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
مر ايشان را باشد عذابى كه الم آن منقطع نهگردد .