يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى گروه مؤمنان
إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ
چون خواهيد كه راز گوئيد با رسول ص
فَقَدِّمُوا
پس پيش فرستيد يعنى بدهيد
بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ
پيش از راز گفتن خود
صَدَقَةً
صدقه به مستحقان
ذلِكَ
اين صدقه دادن قبل از نجوى
خَيْرٌ لَكُمْ
بهترست مر شما را زيرا كه طاعت بيفزايد
وَ أَطْهَرُ
و پاكيزهتر براى آنكه گناهان محو كند
فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا
پس اگر نيابيد چيزى كه صدقه دهيد
فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ
پس خدا آمرزنده است مر كسى را كه اين گناه كند يعنى بىصدقه راز گويد
رَحِيمٌ
مهربانست بنده را تكليف ما لا يطاق ننمايد و در خبر است كه اين منع ده شبانروز بوده است و مرتضى على رضى اللّه را دينارى از زر بود آن را با ده درم صرف كرد و هر روز يكيك درم صدقه دادى و با رسول ص راز گفتى و چيزى پرسيدى و بعد از ان اين حكم منسوخ شد امام زاهد رح فرموده كه حكمى نازل شد و جز مرتضى على رضى اللّه عنه ، كسى بدان كار نكرد و اين از جمله مناقب اوست و گويند اين حكم يك ساعت از روز بيش نبوده مرتضى على كرم اللّه وجهه در ان ساعت اين كار كرد پس آيت آمد كه
أَ أَشْفَقْتُمْ
آيا بترسيد و دشوار آمد شما را
أَنْ تُقَدِّمُوا
آنكه به پيش بدهيد
بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ
پيش از راز گفتن خود صدقه
فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا
پس چون نكرديد اين كار را
وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ
و بازگشت خداى بشما به توبه يعنى درگذرانيد از شما
فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ
پس بهپاى داريد نماز فريضه را
وَ آتُوا الزَّكاةَ
و بدهيد زكات واجب را
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و فرمان بريد خداى و رسول ص او را در همه حال كه اينها تدارك و تلافى آن كند
وَ اللَّهُ خَبِيرٌ
و خدا دانا است
بِما تَعْمَلُونَ
بهآنچه شما مىكنيد در خبر است كه عبد اللّه بن نبتل منافقى بود با رسول خداى صلى اللّه عليه و سلّم نشست و برخاست كردى و سخنان آن حضرت ص با يهودان گفتى روزى حضرت پيغمبر ص در حجره بود از حجرات طاهره و جمعى از صحابه رض آنجا بودند فرمود كه حالا درآيد بر شما مردى كه دل او سركش و متكبر بود و به نظر شيطان ناظر باشد ناگاه ابن نبتل درآمد حضرت ص فرمود كه تو چرا مرا دشنام مىدهى و فلان فلان از صحابه تو ابن نبتل و ياران او سوگند خوردند كه ما هرگز اين بىادبى نكردهايم اين آيت نازل شد .