وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
و به درستى كه ما بيافريديم آسمانها و زمين را
وَ ما بَيْنَهُما
و آنچه ميان ايشان است
فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
در شش روز از يكشنبه تا روز شنبه
وَ ما مَسَّنا
و نرسيد ما را در آفرينش اينها
مِنْ لُغُوبٍ
هيچ رنج و ماندگى ردّ قول يهود است كه گفتند روز شنبه استراحت كرده آوردهاند كه رنگ مبارك حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و سلّم بعد از استماع استراحت يوم السبت سرخ شد از شدّت غضب آيت آمد كه
فَاصْبِرْ
پس شكيبائى كن
عَلى ما يَقُولُونَ
بر آنچه مىگويند يهوديان يا بر سخن مشركان در انكار بعث يا هر چه درباره تو از ايشان صادر گردد يا چون نسبت تو بسحر و شعر و جنون كنند و آنچه در حق من مىگويند از اتخاذ ولد و شريك
وَ سَبِّحْ
و نماز گذار
بِحَمْدِ رَبِّكَ
بامر پروردگار تو
قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
پيش از آمدن آفتاب كه نماز بامداد است
وَ قَبْلَ الْغُرُوبِ
و پيش از فرو شدن وى كه نماز ديگر يعنى پسين است
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ
و در بعضى از شب پس نماز كن براى او كه نماز شام و خفتن است
وَ أَدْبارَ السُّجُودِ
و نماز كن پس از سجدهها امام زاهد رح از مرتضى على كرم اللّه وجهه نقل مىكند كه ادبار السجود دو ركعت است بعد از نماز شام و گفتهاند و تراست بعد از نماز عشاء يا نوافل بعد از مكتوب
وَ اسْتَمِعْ
و گوش فرا داريد و بشنويد
يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ
روز كه ندا كند نداكننده يعنى اسرافيل عليه السلام
مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
از جاى نزديك به آسمان يعنى صخره بيت المقدس كه از همه زمين به هژده ميل به آسمان نزديكتر است ، و گفتهاند مكان قريب بدان معنى است كه آواز او به همه جا رسد و از هيچ موضعى دور نبود و در خبر است كه اسرافيل عليه السلام بر بالاى صخره انگشت در گوش كند و گويد اى استخوانهاى ريزيده و اى گوشتهاى از هم رفته و اى مويهاى پريشان شده خداى تعالى مىفرمايد كه همه جمع شويد براى قضا و جزا
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ
روز كه بشنود صيحه بعث را كه نفخه ثانيه است
بِالْحَقِّ
به آن چيزى كه حق است يعنى بعث ، گويند شنوندگان را
ذلِكَ
اين روز
يَوْمُ الْخُرُوجِ
روز بيرون آمدن است از قبور
إِنَّا نَحْنُ
به درستى كه ما
نُحْيِي
زنده مىكنيم مردگان را يعنى نطفه مرده را حيات مىدهيم
وَ نُمِيتُ
و مىميرانيم در دنيا
وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ
و بسوى ما است بازگشت ايشان ديگرباره كه براى حساب زنده سازيم ايشان را
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ
ياد كن آن روزى را كه بشگافد زمين و دور شود
عَنْهُمْ
از آدميان يعنى مردگان پس بيرون آيند از قبرها
سِراعاً
شتابندگان بسوى نداكننده
ذلِكَ
اين احياى ايشان از قبور
حَشْرٌ
جمعكردنى است و برانگيختنى
عَلَيْنا يَسِيرٌ
بر ما آسان .