فَلا تَهِنُوا
پس سستى مكنيد اى مؤمنان
وَ تَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ
و مخوانيد كافران را به صلح يعنى طلب صلح مكنيد از ايشان كه نشانه ضعف و تذلل شما شود
وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ
و حال آنكه شما برترانيد يعنى غالبانيد
وَ اللَّهُ مَعَكُمْ
و خداى با شما است به نصرت و عون
وَ لَنْ يَتِرَكُمْ
و ضائع نگرداند خداى و كم نگرداند
أَعْمالَكُمْ
ثواب كردارهاى شما
إِنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا
جز اين نيست كه زندگانى دنيا
لَعِبٌ
بازى است ناپايدار
وَ لَهْوٌ
و مشغولى بىاعتبار
وَ إِنْ تُؤْمِنُوا
و اگر بگرويد به خدا و رسول
وَ تَتَّقُوا
و بپرهيزيد از معصيت و فضول
يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ
بدهد مزدهاى شما را در آخرت
وَ لا يَسْئَلْكُمْ
و نمىخواهد خداى بر مزد دادن شما
أَمْوالَكُمْ
مالهاى شما را يا حق سبحانه نمىخواهد همه اموال شما را بلكه بانفاق اندكى از ان حكم كرد كه عشر است و نصف عشر و ربع عشر
إِنْ يَسْئَلْكُمُوها
اگر بخواهد از شما مالهاى شما را
فَيُحْفِكُمْ
پس مبالغه كند در خواستن يعنى گويد همه را نفقه كنيد
تَبْخَلُوا
شما بخيلى كنيد بدان و نمىدهيد به خوشدلى و طيب نفس
وَ يُخْرِجْ
و ظاهر مىگرداند خدا بدان خواستن از شما به بخل شما
أَضْغانَكُمْ
كينها و كدورتهاى شما را
ها أَنْتُمْ
اى شما
هؤُلاءِ
اى گروه مخاطبان
تُدْعَوْنَ
خوانده شدهايد و فرموده شده
لِتُنْفِقُوا
براى آنكه نفقه كنيد
فِي سَبِيلِ اللَّهِ
در راه خداى يعنى زكات مال دهيد يا آنكه باسباب جهاد صرف نمائيد
فَمِنْكُمْ
پس از شما است
مَنْ يَبْخَلُ
كسى كه بخيلى كند به زكات و به نفقه در غزوه
وَ مَنْ يَبْخَلْ
و هر كه بخيلى كند بر آنچه برو واجب است از انفاق
فَإِنَّما يَبْخَلُ
پس جز اين نيست كه بخل ورزد
عَنْ نَفْسِهِ
بر نفس خود كه او را از ثواب محروم مىسازد
وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ
و خداى بىنياز است از صدقات و نفقات شما
وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ
و شما محتاجانيد بدانچه نزديك اوست از موائد نعمت و فوائد كرامت پس امروز يكى فانى بدهيد و فردا در عوض آن ده باقى بستانيد چه از خزانه كرم هيچ كم نشود و شما بمرادات و مقاصد خود فائز گرديد
وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا
و اگر روى بگردانيد از آنچه بر شما فرض كردهاند از اتفاق يا اگر اعراض كنيد از اسلام و قبول احكام
يَسْتَبْدِلْ
بدل كند خداى
قَوْماً غَيْرَكُمْ
گروهى ديگر را جز شما يعنى شما را هلاك كند و قومى ديگر بيارد
ثُمَّ لا يَكُونُوا
پس نباشد آن قوم
أَمْثالَكُمْ
مانند شما بلكه فرمانبردار باشند و پرهيزگارتر مراد بنى كندهاند و بنى نخع از يمن و اشهر آنست كه از حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم سؤال كردند كه اينها كدام گروهاند و سلمان فارسى رض در پهلوى آن حضرت نشسته بود دست مبارك بر ران سلمان رض زد و گفت هذا و قومه و در خبر آمد كه اگر دين مرتفع شود تا ثريا فراگيرند آن را مردمانى از فارسيان در لباب آورده كه ابو الدردا رضى اللّه عنه بعد از قرائت اين آيت مىگفت ابشروا يا بنى فروق مراد پارسايانند .