ادعاى امامت أهل بيت
از أهل بيت ( عليهم السلام ) حضرت على وامام حسن عليهما السلام در مسير
خلافت قرار گرفتند وزمام أمور مسلمين را - هر چند براي مدت كوتاهى -
در دست داشتند . حضرت امام حسين ( عليه السلام ) نيز اگر چه قدرت وحكومت
ظاهري در دست ايشان قرار نگرفت ودشمنان اسلام ، غاصبانه بر مسند
خلافت نشستند ، ولى به گواهى تاريخ ، حضرت در مواضع مختلف ، خود
را امام ناميد ومنصب خلافت را شايسته خود دانست .
هنگامى كه كوفيان ، حضرت را براي بيعت دعوت كردند وطى
نامه هاى مكرر نوشتند : " ما امامي نداريم " ، امام ( عليه السلام ) نماينده ء خود ، " مسلم بن
عقيل " را براي بررسى موقعيت به سوى كوفه گسيل داشت ( 1 ) . روشن است
كه اگر حضرت معتقد به امامت خويش نبود ، مردم را به امام واقعي
راهنمايى مى كرد ، يا آن كه دست كم مقام امامت را از خويش نفى مى كرد ،
در حالي كه عكس اين عمل كرد .
هامش
1 . الإمامة والسياسة ، جزء 2 ، ص 4 ، مروج الذهب ، جزء 3 ، ص 54 ، تاريخ يعقوبي ، ج 2 ، ص 242 .