رسول خدا صلى الله عليه وسلم در حالي كه بر پيشانى وبيني اش اثر
گل مانده بود ، از نمازى كه با مردم گزارده بود .
از اينجاست كه " عايشه " مى گويد :
ما رأيته يتقى على الأرض بشئ قط ، ( 1 )
هيچ گاه پيامبر صلى الله عليه وسلم را نديدم كه چيزى بين خود وزمين
حائل قرار دهد . ( 2 )
واما آنچه كه در ذيل آن آمده است كه يك دفعه در يك روز بارانى براي
حضرت فرش پوستى انداختيم كه نماز بگزارد ، قطعا بايد حمل بر چيزى
مثل حالت اضطرار شود كه با روايات سابق تنافى نداشته باشد . چطور
ممكن است بر همه چيز سجده جايز باشد ودر عين حال ، زمين در
روايات متعدد مخصوص به ذكر شود ؟
روايات متعددى وجود دارد كه مى گويد در سجده بايد بيني بر
زمين نهاده شود ، تمام اين روايات ويژگى گذاشتن پيشانى بر زمين را نيز
در سجده بيان مى كند ، خصوصا آن رواياتى كه مى گويد بايد بيني بر
خصوص چيزى گذاشته شود كه پيشانى در هنگام سجده بر آن گذاشته
مى شود ، مثل روايت " ابن عباس " از رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) :
لا صلاة لمن لا يمس أنفه الأرض ما يمس الجبين ، ( 3 )
هامش
1 . مسند أحمد بن حنبل ، باقي مسند الأنصار ، رقم 23170 ، سنن أبي داود ، كتاب الصلاة ، رقم 1108
( ترقيم العاليمه ) .
2 . يعنى حضرت 9 پيشانى خود را بدون هيچ واسطه اى بر زمين مى گذاشت .
3 . السنن الكبرى ، ج 2 ، ص 104 .