2 ) تبعيض ، مثل قول كسى كه مى گويد : " أخذت بثوبه وعضده " . ( 1 )
وجود " باء " تبعيض در كلام عرب قابل انكار نيست ، چنان كه نظر
نحويون كوفه همين است . افرادى كه " باء " را براي تبعيض مى دانند ، مسح
بخشي از سر را واجب دانسته اند . آنان براي تأييد اين مدعا به حديث
" مغيره " نيز تمسك كرده اند كه گفت :
إن النبي صلى الله عليه وسلم توضأ فمسح بناصيته وعلى
العمامة ،
پيامبر صلى الله عليه وسلم وضو گرفت وجلوى سر وروى عمامه را
مسح فرمود .
" ابن قدامه " در كتاب " المغنى " مىنويسد :
از " احمد " نيز روايت شده است كه مسح بعض سر را جايز مى داند . ( 2 )
أو ادامه مى دهد :
" أبو الحارث " مى گويد : به " احمد " گفتم : اگر كسى بخشي از سر را
مسح كند وبخشي را ترك كند ، آيا كفايت مى كند ؟ پاسخ داد : كافى
است . ( 3 )
از " عايشه " ، " عثمان " و " ابن عمر " نقل شده است كه آنان جلو سر را در
هنگام وضو مسح مى كردند . ( 4 ) در " المغنى " ، " حسن " ، " ثوري " ، " اوزاعى "
وأصحاب رأى را از قائلين به وجوب مسح بعض سر شمرده است . ( 5 )
هامش
1 . لباس وبازويش را گرفتم .
2 . المغنى ، ج 1 ، باب السواك وسنة الوضوء ، مسأله 28 ، ص 175 .
3 . همان .
4 . ج 1 ، ص 111 .
5 . ابن قدامه ، المغنى ، ج 1 ، باب السواك وسنة الوضوء ، مسأله 28 ، ص 175 ، المجموع ، ج 1 ، ص 433 .