بنابر اين ، به نظر آنان شستن از ابتداى سرانگشتان نيز جايز است
وموجب بطلان وضو نيست . از قائلين اين نظريه مى توان " سيد مرتضى
علم الهدى " را نام برد ، در يكى از دو قولي كه منسوب به اوست . ( 1 ) " ابن إدريس
حلى " نيز صريحا در " سرائر " اين قول را مى پذيرد ودر استدلال به
آن مى گويد :
لأنه تعالى أمرنا بأن نكون غاسلين ، ومن غسل يده من
الأصابع إلى المرافق فقد تناوله اسم غاسل به غير خلاف ، ( 2 )
زيرا خداى تعالى به ما امر فرموده است كه در وضو دست را بشوييم ،
وبي شك ، آن كس كه دستش را از سرانگشتان تا آرنج بشويد ، اسم
شستشوگر شاملش مى شود ( يعنى وظيفة اش را انجام داده است ) .
هامش
1 . الانتصار ، ص 16 .
2 . السرائر ، ج 1 ، ص 99 .