وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً .
دربارهء پدر و مادر نيكوئى كن و چنان كه يكى يا هر دو پير و سالخورده شوند زينهار كلمهاى كه رنجيده خاطر شوند مگو و كمترين آزار به آنها مرسان ، با ادب با آنها رفتار كن ، جلو آنها هميشه خاضع و متواضع باش و بگو پروردگارا بر آنها رحمت كن همچنانكه آنها مرا در بچهگى پرورش داده بزرگ كردند .
در اينجا حقوق مادر را بيشتر اهميت داده ميفرمايد : -
حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً
( احقاف ) چگونه با رنج و زحمت بار حمل كشيده و باز با درد و مشقت وضع حمل نموده
در مقابل اين قانون روميها و هندوها كه تمام ماليهء زن ملك شوهر مىشود قرآن چنين گفته : -
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ
.
مرد آنچه را كه بدست آورده مال او ، زن نيز آنچه تحصيل كرده متعلق به اوست .
در ميان هنود و نيز در اعراب جاهليت كه زن را از ميراث به كلى محروم ميگذاشتند در مقابل آن ميگويد :
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ .
( همچنانكه ) براى مردان از تركهء پدر و مادر و اقرباء نصيبى است براى زنان ( هم ) از تركهء پدر و مادر و خويشاوندان نصيبه و سهمى مقرر است .
رسم دختركشى را بدين عبارت برانداخته و به كلى محو نمود بطورى كه از سيزده قرن به اين طرف حتى يك اتفاق هم در اين خصوص رخ نداده است .
وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ
( كورت )
و هنگامى كه از دختران زنده بگور شده بازپرسند كه آن بىگناهان را شما بچه جرم و گناه كشتيد .
در جاهليت مرسوم بود زوج كه ميمرد برادرش با بيوهء او بعنف و جبر نكاح ميكرد