در لاى آن بيم است يعنى اكنون شما بدين خود باشيد و من بدين خود هستم تا سر انجام اين دين خود و سزاى كارتان را ببينيد . و جمله ى « لِيَ دِينِ » مشهور با فتح ياء است و با سكون يا نيز خواندهاند .
فخر : اين آيه را شش معنى كرده است : 6 - دين به معنى عادت است يعنى شما بخوى و عادت كه از گذشتگان خود داريد بمانيد ، و من هم به آنچه از عالم بالا و فرشتگان خوى گرفتهام خواهم بود ، و مردم رسم دارند كه براى از يكدگر جدا شدن و راه خود پيش گرفتن به اين آيه مثل مىزنند و اين درست نيست چون قرآن براى مثل مردم نيست بلكه براى وارسى و انديشه و بهره بردن است .
تفسير منظوم صفى عليشاه :
گفتهاند ارباب تفسير از مقال
گشته منسوخ اين به آيات قتال
نسخ اين لازم نباشد هيچ ليك
هست هر حكمى بجاى خويش نيك
دينتان يعنى كه باشد برقرار
تا كنم معلومتان در كارزار
من تو را گويم كه حقّ معبود ما است
هر چه غير از او پرستيد آن خطا است
تو مرا گوئى بتان را با خدا
گيرم انباز اين كجا و آن كجا
پس شما باشيد اندر دينتان
تا بر اندازم به تيغ آئينتان
پس نگرديده است منسوخ اينكلام
هر سخن را هست جائى و السلام
فى ظلال : عرب منكر خدا نبود ولى توحيد « احد صمد » را كه اسلام معرّفى كرد باور نداشت و بتها را شريك مىكرد كه رمزى از بزرگان گذشته ى خود مىدانست يا اشاره و نمونه اى از فرشتگان كه فرزند خدا مىپنداشتند و يا رابطهء ميان خدا و جنّ فرض مىكردند و شايد اين رمز و اشاره فراموش ميشد و خود آنها را مىپرستيدند كه آنها راه نزديكى به خطر باشند پس با اينكه آفريدگار باور داشتند و سوگند و اللَّه و باللَّه بنام خدا ياد مىكردند تصوّرى آميخته به شرك داشتند كه مراسم و آداب دين آنها نيز براى موجودات و شركاى حقّ