« صَدَّقَ بِالْحُسْنى » 6 طبرى : در معنى اين جمله اختلاف است 1 - آنكه درست و راست دانست نويد خداوندى را بر پاداش آنچه مىبخشد 2 - مقصود از حسنى بهترين سخن است كه لا إله الَّا اللَّه باشد يعنى آنكه توحيد را درست دانست و يكتا پرست بود 3 - يعنى بهشت و مزد خداوند را باور داشت 4 - آنچه را كه خدا دستور داده و براى آن وعده داده تصديق كرد و به آن رفتار كرد . ولى چون سخن در تقوى و بخشش است بهترين معانى اين است كه حسنى عوض خداوندى باشد از بخشش آدمى ، و از ابو درداء نقل شده است كه او گفت :
پيغمبر فرمود : هر روز خورشيد كه غروب مىكند دو ملك آواز مىكنند « اللَّهمّ اعط منفقا خلفا و اعط ممسكا تلفا » يعنى بخشنده راى عوض بده و مال بخيل را نابود كن .
« فَسَنُيَسِّرُه لِلْيُسْرى » 7 طبرى : يعنى او را آماده مىكنيم براى خوى و خاصيت آسانى و سهل گرفتن دشوارى كه انجام وظايف رضاى حقّ باشد تا به پاداش او بهشت دهند .
مجمع : 1 - به او توفيق مىدهيم كه راه آسانتر را پيدا كند در عبادت خدا كه با ميل و كوشش در آن باشد 2 - او را آماده مىكنيم براى حالت آسانى و خوشى كه رسيدن بهشت باشد .
فى ظلال آن را كه خدا آماده ى « يسرى » كرد و اصل شده است به آسانى به مقصود خود و بمدارا و آرامى در زندگى . آسانى و سبك كارى از خود او سر ريز مىكند و به همه كس و همه چيز كه با او سر و كار دارند سرايت مىكند ، همه چيز را به آسانى مىبيند و گام به آسانى بر مىدارد و به همه كار به آسانى و سبكى دست دراز مىكند و بآرامش و آسودگى به مقصد ميرسد و با اين خاصيّت همه چيز را در ضمير خود انجام شده مىبيند و به همان گونه كه به پيغمبر نويد داده شده است « نُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرى » او هم به پيروى آن حضرت مىرود و از زندگى برخوردار مىشود .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 589
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٥٨٩