تو ياد كنى خداى را در خور خود
او ياد كند تو را ولى در خور خويش
سخن ما : آيت 29 جمله « وَتَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ » براى روش مردم امروز هم قابل تطبيق است كه به همان معانى منكر منقول از مفسّرين رفتار ميكنند و فضيلت خود ميدانند و بخصوص دربار پادشاهان كه كانون فساد بوده است پاره هاى نهانى بدن را نمايش ميدادند ، و نام مسابقه بر آن مينهادند و به دربار محمّد عليشاه قاجار پادشاه مستبدّ مخلوع زنها شلوارى بنام شليته ى كوتاه و پائين افتاده ميپوشيدند كه بهنگام جنبش و رقص از بالا و پائين پارهاى نهانى بدن نمودار باشد ( شليته شلوارى بوده است كه بوسيلهء چين دادن پارچه بكمر ميچسبيده و دامن آن از بدن جدا بوده است شبيه به لنگ چين دار كوتاه و مرسوم عموم بوده است كه روى شلوار ميپوشيدند براى تجمّل ) .
2 - آيت 35 « تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً - تا آخر » تا دوران نزول قرآن آثار آن به خوبى نمودار بوده است كه اعراب در مسافرت آن را ميديدند و گر نه سر و صدا ميكردند و خرده ميگرفتند ، و قرآن جواب ميداد چنان كه چند جا گفتهاند و جواب شنيدهاند .
3 - آيت 40 جمله هاى « أَرْسَلْنا عَلَيْه حاصِباً » و بعد از آن شايد اشاره باشد بحوادث جوّى سخت مثل بادهاى بسيار تند از روى ريگزار كه سنگ ريزه به هوا بلند كند و به سختى فرود آرد و يا يخ و تگرگ با باد شديد بريزد و صداهاى رعد و تند هولناك جگر شكاف در هوا پيدا شود و زلزله هاى بسيار سخت كه زمين را بشكافد و در هوا آوازهاى سهمناك ايجاد كند كه همگى اينها را به صورت ساده تر و بىآزار بيشتر مردم هر چند سال يك بار مىبينند و گاهى هم سخت و كشنده ى آنها شنيده مىشود .
4 - آيت 41 « مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا - تا آخر » خوب نشان ميدهد خوش آمد و دوستى جاه طلبان را كه اگر علمى يا آبروئى يا هنرى دارند به اختيار ارباب قدرت ميگذارند و باميد رسيدن بمقام مطلوب خود از دين و آبرو و