با خودش همسر شود و از چشم داشت به زبان مردم كه گويند زن فرزند خوانده ى خود را بزنى گرفت آنچه در دل داشت پنهان كرد و به زبان فرمود : زن خود را طلاق مده آيت 37 « وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِي أَنْعَمَ » براى اين گفتگو نازل شد « 1 » .
ترجمه :
37 اى محمّد به ياد بدار كه با ( زيد بن حارثه ) پرورده ى نعمت خود و خدا نصيحت ميكردى كه از خدا بترس و با همسر خود بساز و از او جدا مشو و تو خود بدل انديشه اى نهان ميداشتى كه از ترس مردم آشكار نميكردى ، و خداوند آن را نمودار كرد چه خداوند سزاوارتر است كه از او بترسى و [ سرنوشت ما اين بود كه ] چون زيد بن حارثه از همسر خود بىنياز گشت و جدا شد ما آن زن را همسر تو كرديم تا اگر پسر خوانده ها از همسرشان جدا شدند مؤمنين را از ازدواج با آنها بيم نباشد ، و اين فرمان انجام شده ى خداوندى است
38 پس پيغمبر گناهى نكرده است در برابر وظائفى كه خدا بر او معيّن كرده است چون سنت حقّ است برگذشتگان پيشين و فرمان او اندازه گيرى شده است و ناگزير
39 و در گذشته نيز مردمى بودند كه ابلاغ رسالتهاى خدا ميكردند و جز او از كس باك نداشتند كه خداوند بس است براى حساب كار مردم
40 [ محمّد هم چون آنها وظيفه ى خود انجام ميدهد و بسخنان بيهوده گوش نميدهد و همسرى با زنى كه وقتى همسر پسر خوانده اش بوده است ازدواج با زن پسرش نيست چون ] محمّد را پسرى نبوده است ولى رسول خدا و پدر امّت است و خاتم پيغمبران چه خداى از پيش به همه چيز دانا است
41 پس اى مؤمنين [ شما را با وظايف پيغمبر كارى نباشد ] و بسيار به ياد خدا باشيد
42 و بصبح و شام تسبيحش كنيد
43 كه او و فرشتگانش بر شما درود مىرساند تا از تاريكى نادانى بدر آورد شما را و بسوى روشنى و دانش رويد چه خداوند مهربان بمؤمنان است
44 و آن روز كه همگى به پيشگاه حقّ باشند با سلام رو برو شوند و مزدى ارزنده براى شان مهيّا كرده
هامش
( 1 ) اين قصّه تا حدّى ساختگى به نظر ميرسد و سند قابل اعتبارى ندارد و در تفسير آيه مطلب صحيح را به زودى ان شاء اللَّه خواهيم گفت . ( مصحّح )