مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لا تَخافُ دَرَكاً وَلا تَخْشى ( 77 ) فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِه فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ ( 78 ) وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَه وَما هَدى ( 79 )
معنى لغات : « العلى » جمع عليا « الثرى » رطوبت و نم « الثّراء » بالف ممدود : خاك نمناك ، و خير و خوبى ، « قبس » و مقباس آن شعله ى آتش است كه از آتش بر ميدارند ، « فتردى » از مصدر « ردى » يعنى نابود شد ، افتاد ، « اهشّ » از مصدر « هش » بمعنى به سختى با چوبدستى ببرگ زدن تا فرو ريزد ، « مآرب » جمع مأرب و مأربة از مادّهء « أرب » بمعنى حاجت ، « ازر » پشت ، نيرو ، « اقذفيه » از مصدر « قذف » بفتح اوّل بمعنى پراندن و پرتاب كردن ، « يم » دريا ، مار « تنيا » از مصدر « ونى » بمعنى سستى و ناتوانى ، « ضحى » هنگام روشنى خورشيد « يسحت - كم » يعنى هلاك و نابودتان مىكند ، « مثلى » مؤنّث أمثل بمعنى افضل ، « عصيّ » بكسر عين جمع عصا بمعنى چوبدستى و بفتح جمع عاصى ، و نافرمان ، « تلقف » از مصدر لقف بمعنى بسرعت و تندى گرفتن و ربودن ، « اوجس » يعنى دريافت و پنهان كرد .
ترجمه : بنام خداى بخشنده ى مهربان
2 اى محمّد نه اين قرآن را بر تو فرو فرستاديم كه به رنج باشى
3 بلكه براى يادآورى آنكس است كه نرمدل است و بانديشه ى كار خود
4 فرو فرستادنى است از آنكه زمين را آفريد و آسمانهاى بلند را
5 همانكه رحمان است و بر عرش مستولى و مسلَّط [ و بر فراز سقف آفرينش ]
6 و بقدرت او است آنچه در آسمانها و زمين است و ميانه ى آن دو و آنچه در زير زمين است
7 و اگر تو بلند سخن بگوئى او بنهان و نهانتر از آن خبردار است
8 همان خداوند است كه جز او خدائى نيست و هر نامى كه نكو است مختصّ به او است .
9 [ پس اين قرآن از سر چشمه ى خير است تا وسيله ى خيرات شود اكنون با تو سخنى داريم ] آيا از سرگذشت موسى خبر دارى ؟
10 كه آتشى ديد و بخانواده ى خود گفت : بمانيد كه من از دور آتشى مىبينم شايد بتوانم شعله اى از آن براىتان
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 91
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٩١