به آنها خواهد داد .
« تُنْذِرَ بِه قَوْماً لُدًّا » 97 مثنوى در دفتر چهارم دنباله ى مأموريّت جوان هذلي از طرف پيغمبر ( ص ) :
هر كسى كو از صف اين سركش است
ميرود سوى صفى كان ناخوش است
تو ز گفتار « تعالوا » كم مكن
كيميائى بس شگرف است اين سخن
گر مسى گردد ز گفتارت نفير
كيميا را هيچ از وى وا مگير
اين زمان گرم است نفس كافرش
گفت تو شورش دهد در آخرش
قل تعالوا ، قل تعالوا ، اى غلام
هين كه انّ اللَّه يدعوا بالسّلام
[ « وَكَمْ أَهْلَكْنا - الى قوله - هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ . . . رِكْزاً » 98 چقدر ما هلاك كرديم پيش از ايشان مردمى را كه بودند و نافرمانى ميكردند ، آيا هيچ اثرى از آنان حسّ ميكنى پس با اينان همان معامله كنيم كه با آنها رفت ] .
گفتار و سخن ما : 1 - آيت 83 « أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ » شايد اشاره باشد به اين كه كفر موجب تحريك شيطان و چيرگى او بر كافر مىشود و جمله ى « ارسلنا » استعمالى است مثل « ارسل كلبه على الصّيد » كه شيطان مانند سگ بجان كافر بيفتد و روان و خاصيّت انسانيّت او را بواسطه ى افكار و اعمال بد پاره پاره و نابود مىكند ، و چون از پذيرش سخن رهبران و ايمان سرباز مىزند خود وسيله ى بيگانگى و سگ فرستادن ما را بر خود فراهم مىكند . و جمله ى « تؤزهم » كنايه است از كمال بيباكى او در بدى و نابودى موجبات انسانيّت او ، 2 - آيت 85 « نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ » گفته شده است در برابر « الى جهنّم » كه براى كافران گفته شده است چون كلمه ى رحمن كنايه است از كمال خوشى كه رحمت عام است و فراگير همه چيز براى همه كس از اين جهت گفته شده است كه بعالم ديگر پرهيزگاران با رحمن سر و كار دارند همانطور كه بدكاران با دوزخ ، و دليل مذهب مجسّمه بر ديدن خداوند و يا رسيدن به او نيست چون « الينا - يا - الى اللَّه » نگفته است و ورود بر رحمت و احسان عام گفته شده