« تَكادُ السَّماواتُ يَتَفَطَّرْنَ » 90 مجمع : در كلمات « نحشر و نسوق ، ادّا ، يكاد ، يتفطَّرن » اختلاف قرائت است .
[ أبو الفتوح : بعض اهل معانى گفتند : خداى تعالى انفطار آسمان و انشقاق زمين و خرور كوهها بر سبيل مثل گفت براى آنكه عرب هر كار سخت و هولناك كه پيش آيد چنين كلماتى گويند .
« آتِيه يَوْمَ الْقِيامَةِ فَرْداً » 95 همه در رستاخيز تنها بىمال و بىفرزند و بى لشكر و سپاه و بىيار و ياور و پيرو ، نزد خداى حاضر آيند ] .
« سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا » 96 مجمع : در معنى اين جمله چند قول است 1 - اين جمله مخصوص حضرت علىّ عليه السّلام است چون هر مؤمنى محبّتى از آن حضرت در دل دارد ، 2 - مقصود عموم مؤمنين است كه محبّت يكدگر را در دل دارند 3 - يعنى به زودى خداوند دوستى مؤمنين را بدل دشمنان و مخالفينشان مى - گذارد تا آنها هم مؤمن شوند و موجب تقويت اينها بشوند ، 4 - دوستى مؤمنين را در دل يكديگر قرار ميدهد كه پشتيبان يكدگر باشند و يكدل و يك صدا باشند 5 - در جهان ديگر بدل مؤمنين دوستىشان گذارده مىشود كه همه يكدگر را دوست بدارند .
فخر : يعنى خدا در دلها دوستى مؤمنين را قرار ميدهد بدون اسباب ظاهرى مثل آشنائى و نكوكارى و خوش آمد و چرب زبانى و مانند اينها چنان كه در دل دشمنان ترس ميگذارد بىاسباب ظاهرى از قبيل سرمايه و عدّه و اسلحه و جمله ى « سيجعل » با سين گفته شده است كه بمعنى به زودى است يا براى اين است كه سوره در مكّه نازل شده است و آنجا مسلمانان گرفتار بودند به آنها نويد داده شده است كه به زودى تقويت ميشوند و دوستيشان بدلها جاى ميگيرد و يا مقصود بعالم ديگر است كه كارهاى خوبشان در آنجا نمودار مىشود و موجب دوستى با يكدگر نمودار مىشود ، و ابو مسلم گفته است : مقصود از كلمه ى « ودّ » آن چيزى است كه دوست ميدارند و معنى جمله اين است : آنچه دوست ميدارند به زودى خداوند
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 85
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٨٥