« هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ » 90 حسينى در پاورقى : در مثنوى ميگويد
گرچه ديوار افكند سايه دراز
باز گردد سوى او آن سايه باز
اينجهان كوهست و فعل ما صدا
سوى ما آيد صداها را نداء
« سَيُرِيكُمْ آياتِه فَتَعْرِفُونَها » 93 أبو الفتوح : گفتند مراد از نشاندادن آيات روز بدر است مانند « سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ » مجاهد گفت من آيات خود بشما بنمايم در تنهاى شما و در آسمان و زمين و احوال و ارزاق شما . مراد آنست كه شما را به مرض و قحط و غلا و دشمنى با يكديگر و خونريزى مبتلا سازم مانند « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الآفاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ » و مورد آيه مورد تهديد است و وعيد .
مجمع : يعنى بشما در قيامت نشان دهم آيات خود را تا بشناسيد كه آن با آنچه بشما گفته بودند مطابق بود .
كشف نوشته : اين راه بسه منزل توان بريد : اوّل نمايش پس روش پس كشش نمايش اين است كه « سَيُرِيكُمْ آياتِه فَتَعْرِفُونَها » روش آن است كه گفت « وَقَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً » « لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ » كشش آن است كه گفت « دنى فتدلَّى » . نمايش در حقّ خليل گفت « نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَالأَرْضِ » روش از موسى باز گفت « إِنَّ مَعِي رَبِّي سَيَهْدِينِ » كشش در حقّ مصطفاى عربى گفت « اسرى بعبده » اى مسكين تو راه گم كرده اى در خود بمانده اى راه به راه نميبرى عمرها در خود برفتى هنوز به جائى نرسيدى روش تو چنان است كه آن پير عزيز گفت :
بر نابودم كه گفت خوش باد شبت
در عشق شدم پيرو شبم روز نشد
اى جوانمرد از خود قدمى بيرون نه تا راه بر تو روشن شود و هم راهت پديد آيد .
روح البيان : مقاتل گفته است : يعنى به همين روزها آيات خود را بشما نشان مىدهم پس خوشا حال آنكه پيش از وقت و مرگ از كجى خود برگردد ، و واى بر آنكه بماند تا وقت بگذرد ، دستش به جائى نرسد . سعدى گفته است :
كنون بايد اى خفته بيدار بود
چو مرگ اندر آرد ز خوابت ، چه سود
تو غافل در انديشه ى سود و مال
كه سرمايه ى عمر شد پايمال