ايشان جهنّم است .
ابو الفتوح نوشته است : اين جزا و پاداش ايشان دوزخ است .
فخر : يعنى اين چيزها كه گفتيم از انواع تهديد سزاى آنها است بر كار - هاى باطلشان و آن سزا جهنّم است بواسطه ى كفر و استهزاء .
« قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً » 109 ابو الفتوح : عبد اللَّه عبّاس گفت جهودان خرده گيرى كردند كه در يك آيه گفتهايد « يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً » و پيغمبر ميگويد : به من حكمت دادهاند با اينكه در آيات ديگر گفته است : « وَما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا » اين آيه در جواب اين اعتراض جهودان آمد .
« قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي » 109 مردم كوفه « ينفد » با ياء خواندهاند ، و ديگران با تاء كه فعل مؤنّث باشد بمناسبت كلمات .
تأويلات : چون هر چه دريا باشد و هر چه به آن كومك شود باز هم متناهى است و پايان پذير ولى كلمات حقّ كه معانى و حقايق و اعيان و ارواح است نامتناهى است و البتّه متناهى هرگز بنامتناهى نميرسد .
« قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ » 110 طبرى : عمرو بن قيس كندى گفت : معاوية - ابن ابى سفيان اين آيه را خواند و گفت : اين آخرين آيت قرآن است كه به پيغمبر نازل شد .
« فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه » 110 حسينى نوشته : عمل صالح متابعت رسول ( ص ) است و سلوك منهاج سنّت او به ظاهر كه ترك دنيا و اختيار فقر و دوام عبوديّت است و به باطن كه بريدن است از خلق و پيوستن است بحقّ و ديده ى همّت از مشاهده ى ما سوى بر بستن و جز بشهود حضرت مولى ناگشودن نظم :
روى از همه برتافتم و سوى تو كردم
چشم از همه بر بستم و ديدار تو ديدم
سعدى شيرازى در اين باب فرموده :