« الْقَواعِدُ مِنَ النِّساءِ » 60 طبرى : يعنى آن زنها كه از زيادى عمر نه بچه - دار ميشوند و نه قاعده ى زنانه دارند و نه اميد شوهردارى .
« فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُناحٌ أَنْ يَضَعْنَ ثِيابَهُنَّ » 61 مجمع : ابن مسعود و سعيد ابن جبير گفتهاند : يعنى باكى نيست كه بردارند جلباب روى خمارشان را و جابر ابن يزيد گفته است : يعنى مىتوانند بردارند خمار و رداى خود را و بعضى گفتهاند معنى آن مقانع كه روى خمار هست و غير مقانع هر چه باشد ، و از پيغمبر ( ص ) روايت شده است : « للزّوج ما تحت الدّرع و للابن و الاخ ما فوق الدّرع و لغير ذي محرم اربعة اثواب درع و خمار و جلباب و ازار » .
طبرى : ابن عبّاس گفته است : يعنى زن ميتواند در خانه بنشيند با پيراهن ، و خمار و جلبابش را بردارد ، ضحّاك گفته است : يعنى جلباب كه قناع باشد و باكى نيست بر اين گونه زنها كه روى خمار ، جلباب نداشته باشند و امّا زنهاى مسلمان بحدّ قاعده كه رسيدند بايد روى خمار جلباب داشته باشند . مجاهد گفته است : مقصود از ثياب جلابيب است . ابن زيد گفته است : يعنى باكى نيست كه خمار خود را بردارند ، سفيان گفته است : من شكّ دارم كه عبد اللَّه عمر ثياب در اين آيه را جلباب معنى كرده است يا رداء . عبد الرّحمان بن زيد از عبد اللَّه عمر نقل كرده است كه او گفته « ثيابهنّ » يعنى رداى خود را و نيز از عبد اللَّه نقل كردهاند كه مقصود ملحفه است ، ابو وائل گفته است : عبد اللَّه عمر گفته است مقصود جلباب است . و از ابن مسعود و سعيد بن جبير نقل است كه مقصود از ثياب رداء است ، و شعبى از ابىّ بن كعب نقل كرده كه او چنين قرائت ميكرده است « ان يضعن من ثيابهنّ » با زيادى « من » .
أبو الفتوح نوشته است : گفتند : مراد مقنعه است كه از بالاى خمار باشد و آن رداء كه از بالاى جامه باشد ، دليل اين قول قرائت ابىّ است و بعضى اهل بيت « ان يضعن من ثيابهنّ » .
« لَيْسَ عَلَى الأَعْمى حَرَجٌ وَلا عَلَى الأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ » 61 طبرى : در مقصود از نزول اين آيه اختلاف است : 1 - ابن عبّاس گفته است چون
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 351
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٣٥١