8 - آيت 67 « لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنا مَنْسَكاً هُمْ ناسِكُوه » اشاره است به برترى اسلام و نابودى ديگر دينها كه اگرچه بموجب طبيعت و يا قرار دادن اديان براى هر ملَّت روشى معيّن كردهايم ولى چون تو آمدى نبايد با تو نزاع كنند و دين خود بهتر بدانند و بايد تو آنها را بسوى حقّ بخوانى و بپذيرند از ديگر دين و آئين چشم بپوشند كه راه راست همين است كه تو بر آن ميروى .
9 - آيت 76 « يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا » قبلا از تفسير ابو الفتوح نقل شد كه وليد بن مغيره گفت : چه شده است كه از ميان ما فقطَّ محمّد بايد پيغمبر باشد و قرآن به او نازل شود ، اين آيه بجواب او نازل شد . ممكن است بگوئيم : چون در آيات پيش اشاره بشرك و غير خداپرستى شده است اين آيه در اينجا به اين مناسبت گفته شده است كه ملائكه و انسانها قابل پرستش نيستند و معبود خداوند است كه از اين مخلوق خود فردى برسالت براى شما مىفرستد .
10 - آيت آخر جمله ى « ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ » تا آخر اين را ميفهماند كه اين دستور جهاد وظيفه ى دشوارى نيست كه نتوانيد انجام دهيد چون دستورهاى ما مطابق طبيعت و توان آدمى است نه تنگى و دشوارى چنان كه اصول همين دين در روزگارهاى گذشته بوسيله ى پدر شما ابراهيم بمردم ابلاغ شد و انجام دادند .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 243
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٢٤٣