در برابر « إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ - » تا آخر باشد كه حدّ اعلاى بهره ى حياتى آدمى بوده است و حدّ متوسّط « فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً » مىباشد كه پيروى راهنمايان كنند ، و پستترين درجه و محروميّت اين قسمت سوّم است « مَنْ أَعْرَضَ » كه پشت بحقّ كردن است و گرفتارى .
6 - آيت 131 « لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ » اگرچه جهت نزول نقل كردهاند ولى بقرينه ى جمله هاى بعد ممكن است براى آرامش خاطر پيغمبر باشد كه آرزو كرده است مال و سرمايه ميداشت تا مردم دنياپرست به اين وسيله مسلمان شوند و موجب تقويت ديگران باشند ، اين است كه يادآورى شده است : مال توليد ايمان نميكند و هر كه بيشتر دارد گرفتاريش بيشتر است و همانها كه به روزى خدا داده ساختهاند و مؤمن شدهاند بهترند و پاينده تر ، و ما از تو دين به روزى و سرمايه نميخواهيم چون روزى تو را هم ما ميدهيم و ممكن بود به همه روزى بدهيم كه مؤمن شوند ولى آن جور ديندارى به درد نميخورد و تو هم بانديشه ى آن مباش و همان كس و كار خود را كه بدرستى مؤمن هستند سرپرستى كن و وادار به نماز كن كه عاقبت خوب نتيجه ى تقوى است كه آنها دارند نه آنكه بطمع مال مسلمان شود .
7 - آيت 123 « قالُوا لَوْ لا يَأْتِينا بِآيَةٍ » شايد بيان مطلب اين طور باشد كه كافران معجزه خواستهاند در جواب آنها گفته شده : « أوَ لَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ » مگر آنچه در كتب گذشته بوده است ، براى اين مردم بطور واضح و آشكار نرسيده است كه باز هم علامت و نشانه ى درستى سخن و معجزه ميخواهند ، پس اگر مرد فكر و دين و صلاح هستند همانها كه تاكنون ديدهاند و شنيدهاند روشن و درست و نمايان اكنون در قرآن براىشان آورده شده است و اگر بهانه است و فرار از حقّ ، ما براى بستن راه عذر ، پيغمبران و وسائل رهبرى فرستاديم كه عذرى نداشته باشند و آنگاه كه نتيجه ى بدكار خود را مىبينند نگويند چرا راه خوب بما نشان ندادند . پس از اين ببعد گوش بسخن اين كافران نبايد كرد كه همه گفته ى آنها بهانه است فقط به آنها بگو جواب شما را بآينده واگذار ميكنم و چشم به راه هستم تا از پرده ى غيب و سرنوشت ما و شما چه نمودار شود .
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 140
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص١٤٠