[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 248 تا 252 ]
وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِه أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيه سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَآلُ هارُونَ تَحْمِلُه الْمَلائِكَةُ إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 248 ) فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّه مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْه فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْه فَإِنَّه مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِه فَشَرِبُوا مِنْه إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَه هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَه قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَجُنُودِه قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّه كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّه وَاللَّه مَعَ الصَّابِرِينَ ( 249 ) وَلَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَجُنُودِه قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَثَبِّتْ أَقْدامَنا وَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ( 250 ) فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّه وَقَتَلَ داوُدُ جالُوتَ وَآتاه اللَّه الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَه مِمَّا يَشاءُ وَلَوْ لا دَفْعُ اللَّه النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الأَرْضُ وَلكِنَّ اللَّه ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعالَمِينَ ( 251 ) تِلْكَ آياتُ اللَّه نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 252 )
معنى لغات : « التَّابُوتُ » صندوق چوبى وسيلهى چوبى مخصوص براى برداشتن مرده . « سَكِينَةٌ » وقار و آرامش و سنگينى و ترسناكى . « فَصَلَ » از مصدر فصل بمعنى جدا كردن و جدا شدن . « نهر » همان نهر است كه جوى وسيع باشد كه هم با سكون و هم با زبر راء تلفّظ مىشود . « اغْتَرَفَ » از مصدر اغتراف بمعنى با مشت آب برداشتن . « غُرْفَةً » مقدار يك مشت آب و مانند آن و اطاق داخل اطاق ديگر و صندوقخانه و پستوى خانه . « فِئَةٍ » دسته و گروه . « أَفْرِغْ » از مصدر افراغ بمعنى ريختن آب و خالى كردن ظرف و ريختن طلا در قالب و فرود آوردن صبر و شكيبائى بر انسان كه آرام كردن خاطر از بيتابى باشد .
ترجمه :
[ آنگاه ] پيغمبرشان به آنان گفت : نشانهى حكومت طالوت اين است كه صندوقى براى شما آورد كه در آن از سوى خداىتان سرمايهى دل آرامى شما باشد و هم چيزى از بازماندهى فرزندان موسى و هارون [ دارد ] كه فرشتگان آن صندوق بدوش مىبرند و البتّه براى شما در آن نشانهى [ درستى پادشاهى طالوت ] است اگر مؤمن و حقّ پذير باشيد
249 و چون طالوت لشكر خود جدا كرد [ و روانه شد ] گفت : خدا شما را برودى كه [ بر سر راه داريد ] آزمايش مىكند پس آنكه از آن بنوشد از سپاه من
تفسير عاملي ( فارسي ) — صفحة 493
مساهمون: علي اكبر غفاري
ص٤٩٣